(తెలుగులో సులభంగా చదవదగిన కథ)
డ్రాకులాను వేటాడుతున్న వాళ్లకు ఇప్పుడు ఒక విషయం స్పష్టంగా అర్థమైనది.
‘వారి చేతిలో ఎక్కువ సమయం లేదు.’
కౌంట్ డ్రాకులా ట్రాన్సిల్వేనియా నుంచి తెచ్చిన మట్టి పెట్టెల కోసం కొన్ని రోజులుగా వెతుకుతూనే ఉన్నారు.
ఒక్కొక్కటిగా వాటిని కనుగొన్నారు.
ప్రొఫెసర్ వాన్ హెల్సింగ్ వాటిని డ్రాకులాకు పనికి రాకుండా చేశాడు.
డ్రాకులా దాక్కునే సురక్షిత ప్రదేశాలు నెమ్మదిగా తగ్గిపోతున్నాయి.
కాని …
ఇంకా ఒక సమస్య మిగిలే ఉన్నది.
‘అన్ని పెట్టెలు దొరకలేదు.’
డ్రాకులాకు సురక్షితంగా విశ్రాంతి తీసుకోవడానికి ఒక్క పెట్టె మిగిలినా చాలు.
అతనికి తప్పించుకునే అవకాశం ఉంటుంది.
అదే సమయంలో సూర్యుడు ఆకాశంలో నెమ్మదిగా ముందుకు కదులుతున్నాడు.
గడిచే ప్రతి గంట…
వారిని రాత్రికి దగ్గర చేస్తున్నది.
గడిచే ప్రతి గంట…
డ్రాకులాను మళ్లీ పూర్తి శక్తికి దగ్గర చేస్తున్నది.
అందుకే…
వారు వేగంగా కదలాలి.
జోనాథన్ హార్కర్ తాము సేకరించిన సమాచారాన్ని మరోసారి పరిశీలించాడు.
చిరునామాలు.
డెలివరీ రికార్డులు.
పెట్టెలు మోసిన పనివాళ్ల పేర్లు.
ఇళ్ల వివరాలు.
చూడటానికి చాలా సాధారణంగా కనిపించే కాగితాలే అయినా ఒక అసాధారణమైన శత్రువును వెంబడించడానికి వారికి సహాయం చేస్తున్నాయి.
ఆ ఆధారాలు మళ్లీ వారిని డ్రాకులాకు చెందిన పికడిల్లీ ఇంటి వైపు తీసుకు వెళ్లాయి.
అక్కడికి వెళ్లడం ప్రమాదకరమని అందరికీ తెలుసు.
కాని ఇక వేచి ఉండలేరు.
జోనాథన్.
వాన్ హెల్సింగ్.
డాక్టర్ సీవర్డ్.
ఆర్థర్ హోల్మ్‌వుడ్.
క్విన్సీ మోరిస్.
అందరూ సిద్ధమయ్యారు.
ఇంతకుముందు కూడా డ్రాకులా ఇళ్లలోకి వారు వెళ్లారు.
కాని …
ఈసారి ఏదో భిన్నంగా అనిపిస్తున్నది.
ఎందుకంటే ఇప్పుడు డ్రాకులాకు తెలుసు.
‘తనను వేటాడుతున్నారు.’
తన విశ్రాంతి ప్రదేశాలను ఒక్కొక్కటిగా నాశనం చేస్తున్నారని అతనికి తెలుసు.
ఏదో ఒక సమయంలో…
తనను తాను కాపాడుకోవడానికి అతను తప్పకుండా వస్తాడు.
బయలుదేరే ముందు జోనాథన్ మినా వైపు చూశాడు.
ఆమె నుదుటిపై ఆ గుర్తు ఇంకా స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నది.
దానిని చూసిన ప్రతిసారీ…
డ్రాకులా ఆమెకు ఏం చేశాడో అతనికి గుర్తొస్తున్నది.
అతనికి కోపం పెరిగిపోతున్నది
కేవలం కోపంతో డ్రాకులాను ఓడించలేమని జోనాథన్‌కు తెలుసు.
వారు జాగ్రత్తగా ఉండాలి.
మినా అతని చేతిని పట్టుకున్నది.
ఇద్దరూ ఎక్కువగా మాట్లాడుకోలేదు.
అవసరం కూడా లేదు.
ఆమె కళ్లలోని భావం జోనాథన్‌కు అర్థమైన్నది.
“ప్రాణాలతో తిరిగి రా.”
జోనాథన్ మౌనంగా ఆమెకు మాట ఇచ్చాడు.
తిరిగి వస్తానని.
వారు పికడిల్లీలోని ఇంటికి చేరుకున్నారు.
బయట లండన్ జీవితం మామూలుగానే సాగుతున్నది.
బండ్లు వెడుతున్నాయి.
జనం వీధుల్లో నడుస్తున్నారు.
దుకాణాలు తెరిచే ఉన్నాయి.
ఎవరికీ ఏమీ తెలియదు.
ఈ సాధారణ వీధిలోని ఒక సాధారణ తలుపు వెనుక…
శతాబ్దాలుగా మనుషుల రక్తం తాగుతూ జీవిస్తున్న ఒక రాక్షసుడి రహస్య స్థావరం ఉన్నదని ఎవరూ ఊహించలేరు.
జోనాథన్‌కు డ్రాకులా కోట గుర్తొచ్చింది.
అక్కడ…
చుట్టూ చూసిన ప్రతిదీ ప్రమాదకరంగానే కనిపించేది.
పురాతనమైన గోడలు.
ఒంటరి పర్వతాలు.
తోడేళ్లు.
తాళం వేసిన తలుపులు.
కాని ఇక్కడ…
డ్రాకులా నాగరిక ప్రపంచం మధ్యలో దాక్కున్నాడు.
వేలాది మంది మనుషుల మధ్య…
తాను ఉన్నాననే విషయం కూడా వారికి తెలియకుండా.
వారు ఇంట్లోకి ప్రవేశించారు.
లోపల అడుగు పెట్టగానే వాతావరణం మారిపోయింది.
బయట వీధిలోని శబ్దాలు దూరంగా వెళ్లిపోయినట్టుగా అనిపించాయి.
గదులన్నీ నిశ్శబ్దంగా ఉన్నాయి.
ఫర్నిచర్‌పై దుమ్ము పేరుకుపోయింది.
గాలిలో పాత వాసన.
అందరూ చాలా జాగ్రత్తగా ముందుకు కదిలారు.
క్విన్సీ అప్రమత్తంగా ఉన్నాడు.
ఆర్థర్ వెనుక వైపు గమనిస్తున్నాడు.
సీవర్డ్ ఏ చిన్న శబ్దమైనా వినిపిస్తుందేమోనని వింటున్నాడు.
జోనాథన్ ప్రతి తలుపును జాగ్రత్తగా గమనిస్తున్నాడు.
వాన్ హెల్సింగ్ వారిని డ్రాకులా పెట్టెలు ఉంచిన ప్రదేశం వైపు తీసుకెళ్లాడు.
ఏం చేయాలో వారికి తెలుసు.
పెట్టెలను కనుగొనాలి.
వాటిని తెరవాలి.
లోపల ఉన్న మట్టిని డ్రాకులాకు పనికిరాకుండా చేయాలి.
‘అతనికి ఒక్క ఆశ్రయం కూడా మిగలకుండా చేయాలి.’
వారు పని చేస్తుండగా జోనాథన్ పెట్టెలను లెక్కిస్తున్నాడు.
ఆ సంఖ్య ఇప్పుడు అన్నింటి కంటే ముఖ్యం.
ట్రాన్సిల్వేనియా నుంచి మొదట ఎన్ని పెట్టెలు వచ్చాయో వారికి తెలుసు.
ఇప్పటి వరకు ఎన్ని దొరికాయో తెలుసు.
వాటిలో ఎన్ని డ్రాకులాకు పనికిరాకుండా చేశారో తెలుసు.
కాని
లెక్క సరిపోలడం లేదు.
’ ఒక పెట్టె కనిపించడం లేదు.’
ఒక్కటే.
కాని …ఆ
ఒక్కటి చాలు.
డ్రాకులాకు దాక్కునే ప్రదేశాన్ని ఇవ్వగలదు.
ఒక్క పెట్టె అతన్ని బతికించగలదు.
ఒక్క పెట్టె…
వారి ప్రణాళిక మొత్తాన్ని నాశనం చేయగలదు.
ఇల్లంతా వెతికారు.
ఏమీ దొరకలేదు.
ఆ చివరి పెట్టె అక్కడ లేదు.
జోనాథన్‌లో అసహనం పెరుగుతున్నది.
వారు లక్ష్యానికి చాలా దగ్గరగా వచ్చారు.
డ్రాకులా చేసిన దారుణాలన్నింటి తరువాత…
ఒక్క చెక్క పెట్టె కారణంగా అతను తప్పించుకుంటాడనే ఆలోచనే జోనాథన్‌కు భరించలేనిదిగా ఉన్నది.
కాని వాన్ హెల్సింగ్ అతనిని ప్రశాంతంగా ఉండమని అన్నాడు.
డ్రాకులా శతాబ్దాలుగా బతికి ఉండటానికి ఒక కారణం ఉన్నది.
‘అతనికి ఓపిక ఉన్నది.’
వాళ్లు కోపానికి లోనై తప్పులు చేస్తే…
అదే డ్రాకులాకు అవకాశంగా మారుతుంది
అందుకే ఆలోచించాలి.
చివరి పెట్టె ఎక్కడికి వెళ్లి ఉండవచ్చు?
అంతలో…
ఏదో మారింది.
ఒక చిన్న శబ్దం.
చాలా చిన్నది.
దాదాపు వినిపించనంత చిన్నది.
కాని…
అక్కడ ఉన్న ప్రతి ఒక్కరికీ వినిపించింది.
‘ఎవరో కదులుతున్నారు.’
ఎవరో వస్తున్నారు.
అందరూ ఒక్కసారిగా నిశ్శబ్దంగా నిలిచిపోయారు.
క్విన్సీ చేయి వెంటనే తన ఆయుధం వైపు వెళ్లింది.
ఆర్థర్ ప్రవేశ ద్వారం వైపు తిరిగాడు.
జోనాథన్ గుండె వేగంగా కొట్టుకోవడం ప్రారంభించింది.
వాన్ హెల్సింగ్ తలుపు వైపు చూస్తున్నాడు.
అడుగుల శబ్దం.
దగ్గరగా…
ఇంకా దగ్గరగా…
ఆ తరువాత…
నిశ్శబ్దం.
చాలాసేపు గడిచినట్టుగా అనిపించిన ఒక్క క్షణం.
ఏమీ జరగలేదు.
అంతలో—
‘తలుపు తెరుచుకున్నది.’
వారి ముందు…
‘కౌంట్ డ్రాకులా నిలబడి ఉన్నాడు.’
జోనాథన్ కదలలేకపోయాడు.
ఒక్క క్షణం సంవత్సరాల కాలం వెనక్కి వెళ్లిపోయినట్టుగా అనిపించింది.
మళ్లీ ట్రాన్సిల్వేనియాలో ఉన్నప్పటి రోజులు గుర్తుకు వచ్చాయి
మళ్లీ ఆ కోట. అందులోకి తనను మర్యాదగా ఆహ్వానించి
తరువాత బందీగా మార్చిన ఆ పొడవైన, పాలిపోయిన ముఖం ఉన్న వ్యక్తి తమ ముందు నిలబడి ఉన్నాడు.
కాని
ఇప్పుడు డ్రాకులా రూపం మారిపోయింది.
ట్రాన్సిల్వేనియాలో మొదట చూసినప్పుడు అతను వయసు మళ్ళిన వ్యక్తిలా కనిపించాడు.
ఇప్పుడు…
యవ్వనంగా కనిపిస్తున్నాడు.
మరింత బలంగా ఉన్నాడు.
తాను తాగిన రక్తం…
అతనికి మళ్లీ శక్తిని ఇచ్చింది.
అతని ముఖంలో భయంకరమైన జీవశక్తి కనిపిస్తున్నది.
కళ్లలో ద్వేషం ప్రస్ఫుటంగా కనిపిస్తున్నది
జోనాథన్‌లో పాత భయం మళ్లీ పైకి వచ్చింది.
కాని …
ఒక్క క్షణం మాత్రమే.
తరువాత అతనికి మినా గుర్తొచ్చింది.
ఆమె నుదుటిపై ఉన్న గుర్తు గుర్తొచ్చింది.
ఆ భయం…
’ కోపంగా మారింది.’
డ్రాకులా వారందరి వైపు చూశాడు.
ఏం జరిగిందో అతనికి వెంటనే అర్థమైనది.
తన పెట్టెలను తెరిచారు.
తన విశ్రాంతి ప్రదేశాలను పనికి రాకుండా చేశారు.
తన ఇళ్లలోకి ప్రవేశించారు.
తన రహస్యాలను తెలుసుకున్నారు.
అన్నింటి కంటే ముఖ్యంగా…
ఇప్పుడు తనను వెంబడించడానికి వారు భయపడటం లేదు.
డ్రాకులా ముఖం కోపంతో వంకర తిరిగింది.
కొన్ని క్షణాలు…
ఎవరూ కదల్లేదు.
తరువాత—
అంతా ఒక్కసారిగా జరిగి పోయింది.
డ్రాకులా వైపు జోనాథన్ దూసుకెళ్లాడు.
అతని చేతిలో కత్తి ఉన్నది.
బలంగా దాడి చేశాడు.
కాని డ్రాకులా వేగం అసాధారణమైనది.
కత్తి అతని శరీరాన్ని తాకకుండా…
దుస్తులను మాత్రమే చీల్చింది.
అప్పుడు ఏదో కింద పడింది.
“డబ్బు.”
నాణేలు నేలంతా చెల్లాచెదురయ్యాయి.
కాని డ్రాకులా మాత్రం ఆ దాడి నుంచి తప్పించుకున్నాడు.
జోనాథన్ మళ్లీ ప్రయత్నించాడు.
అతనికి ఒక్కటే కావాలి.
ఇక్కడే…
ఇప్పుడే…
అన్నీ ముగించాలి.
కాని డ్రాకులా చాలా వేగంగా ఉన్నాడు.
చాలా బలంగా ఉన్నాడు.
మిగతా వారు కూడా ముందుకు కదిలారు.
వాన్ హెల్సింగ్ చేతిలో డ్రాకులా భయపడే పవిత్రమైన వస్తువులు ఉన్నాయి.
డ్రాకులా తప్పించుకునే మార్గాలలో ఆర్థర్, క్విన్సీ అడ్డుకోవడానికి ప్రయత్నించారు.
సీవర్డ్ కూడా వారితో ముందుకు వెళ్లాడు.
మొదటిసారిగా…
డ్రాకులా తన నిజస్వరూపం తెలిసిన మనుషుల మధ్య చిక్కుకున్నాడు.
అతని బలహీనతలు తెలిసిన మనుషులు.
అతని సురక్షిత ప్రదేశాలను ఇప్పటికే నాశనం చేసిన మనుషులు.
అయినా…
డ్రాకులా భయపడలేదు.
ఆత్మవిశ్వాసంతో నిలబడ్డాడు.
అప్పుడు డ్రాకులా మాట్లాడాడు.
అతని గొంతులో ద్వేషం ఉన్నది.
తనను ఓడించామని వారు అనుకుంటున్నారని ఎగతాళి చేశాడు.
తన పెట్టెలను నాశనం చేస్తే తాను బలహీనుడినైపోయానని భావిస్తున్నారని అన్నాడు.
తన గురించి పూర్తిగా అర్థం చేసుకున్నామని వారు అనుకుంటున్నారని వెక్కిరించాడు.
తాను శతాబ్దాలుగా జీవిస్తున్నానని గుర్తుచేశాడు.
ఎన్నో తరాల మనుషులు పుట్టి…
జీవించి…
చనిపోయినా…
తాను మాత్రం ఇంకా ఉన్నానని చెప్పాడు.
వారు సాధించిన విజయం…
వారు అనుకుంటున్నంత పూర్తి విజయం కాదని హెచ్చరించాడు.
ఆ తరువాత…
వారందరికీ మరింత భయంకరమైన ఒక విషయం గుర్తు చేశాడు.
’ మినా.’
ఆ ఒక్క మాట…
జోనాథన్‌ను దాడి కన్నా ఎక్కువగా గాయపరిచింది.
తనను ఎక్కడ గాయపరచాలో డ్రాకులాకు బాగా తెలుసు.
మినా ఇప్పుడు తనతో అనుసంధానమై ఉన్నదని అతను గుర్తుచేశాడు.
‘తన రక్తం ఆమె శరీరంలో ఉన్నది.’
తన ప్రభావం ఆమెపై ఉన్నది.
వాళ్లు తన పెట్టెలను నాశనం చేయవచ్చు.
లండన్ అంతా తనను వెంబడించవచ్చు.
కాని …
వారి బృందం గుండెల్లోకే తాను ఇప్పటికే ప్రవేశించానని డ్రాకులా వారికి గుర్తుచేశాడు.
జోనాథన్ కోపం అదుపు తప్పింది.
మళ్లీ డ్రాకులా వైపు దూసుకెళ్లాడు.
కాని …
డ్రాకులా ఎదురు చూస్తున్న అవకాశం అదే.
ఒక్కసారిగా తన శక్తినంతా ఉపయోగించాడు.
తనని వారు చుట్టుముట్టడానికి చేసిన ప్రయత్నం నుంచి బయటపడ్డాడు.
అందరూ అతనిని ఆపడానికి ప్రయత్నించారు.
ఒక్క క్షణం…
ఇంతమంది మధ్య నుంచి డ్రాకులా తప్పించుకోవడం అసాధ్యంగా అనిపించింది.
కాని …
అతను మనిషిలా కదలలేదు.
అసాధారణమైన వేగంతో దూసుకెళ్లాడు.
‘ఒక్కసారిగా కిటికీ పగిలిపోయింది.’
గాజు ముక్కలు చెల్లాచెదురయ్యాయి.
అతనిని వాళ్ళు పట్టుకునేలోపే…
డ్రాకులా బయటకు వెళ్లిపోయాడు.
అందరూ వెంటనే అతని వెనుక పరుగెత్తారు.
కాని కిటికీ దగ్గరకు చేరే సరికే…
అతను అప్పటికే దూరమవుతున్నాడు.
మరోసారి…
‘డ్రాకులా లండన్ వీధులలో మాయమైపోయాడు.’
కొన్ని క్షణాలు అందరూ నిశ్శబ్దంగా నిలబడ్డారు.
ఇంత దగ్గరగా వచ్చారు.
జోనాథన్ కత్తి అతనికి తగిలేంత దగ్గరగా వెళ్లింది.
మొదటిసారిగా అందరూ కలిసి డ్రాకులాను ఎదుర్కొన్నారు.
అయినా…
అతను తప్పించుకున్నాడు.
జోనాథన్ కోపంతో మండిపోతున్నాడు.
వెంటనే బయటకు వెళ్లి అతనిని వెంబడించాలనుకున్నాడు.
కాని వాన్ హెల్సింగ్ ఆపేశాడు.
ఏమీ ఆలోచించకుండా లండన్ వీధుల్లో పరుగెత్తడం వల్ల ప్రయోజనం లేదు.
డ్రాకులాకు కావలసింది కూడా అదే.
వాళ్లకు కోపం రావాలి.
వాళ్లు తప్పులు చేయాలి.
‘కాని ఇప్పుడు వారు ఆలోచించాలి.’
డ్రాకులా వదిలి వెళ్లిన వాటిని పరిశీలించారు.
ఆ ముఖాముఖి పోరాటం వారికి ఒక ముఖ్యమైన విషయం నేర్పింది.
డ్రాకులా కోపంగా ఉన్నాడు.
కేవలం కోపంగా కాదు…
‘అతనిపై ఒత్తిడి పెరుగుతున్నది.’
అంటే…
వారి ప్రణాళిక పనిచేస్తున్నది.
అతని విశ్రాంతి ప్రదేశాలు చాలా వరకు తొలగించారు.
అతనే వచ్చి వారిని ఎదుర్కొనే పరిస్థితి తీసుకొచ్చారు.
ఇప్పటివరకు ఆట మొత్తం డ్రాకులానే నియంత్రించాడు.
ఎప్పుడు దాడి చేయాలో అతనే నిర్ణయించాడు.
ఎప్పుడు మాయమవ్వాలో అతనే నిర్ణయించాడు.
కాని ఇప్పుడు…
‘వారి చర్యలకు డ్రాకులా స్పందించవలసి వస్తున్నది.’
అది వాన్ హెల్సింగ్‌కు ఆశ కలిగించింది.
ఆ చివరి పెట్టె ఇంకా కనిపించలేదు.
అది ఎక్కడ ఉన్నది?
వారు తమ దగ్గర ఉన్న సమాచారాన్ని మళ్లీ పరిశీలించడం ప్రారంభించారు.
అప్పుడు…
మరో అవకాశం వారి ముందుకొచ్చింది.
‘డ్రాకులా ఇంగ్లాండ్‌ను వదిలి పారిపోవాలని నిర్ణయించుకున్నాడేమో?’
ఆ ఆలోచనతో పరిస్థితి మొత్తం మారిపోయింది.
బహుశా లండన్ ఇక తనకు సురక్షితం కాదని డ్రాకులాకు అర్థమై ఉండవచ్చు.
అతని రహస్య స్థావరాలు బయటపడ్డాయి. శత్రువులకు అతని బలహీనతలు తెలుసు.
అతని ఇళ్లు తెలుసు.
మట్టి పెట్టెల గురించి తెలుసు.
పగటిపూట అతను స్వేచ్ఛగా తిరగ లేడనే విషయం కూడా తెలుసు.
అయితే…
క్షేమంగా ఉండటానికి అతనికి మిగిలిన ఉత్తమ మార్గం ఏమిటి?
’ వెనక్కి వెళ్లిపోవడం.’
తన శక్తి అత్యంత బలంగా ఉన్న ప్రదేశానికి.
తన స్వదేశానికి.
“ట్రాన్సిల్వేనియాకు.”
వెంటనే కొత్త విచారణ మొదలైనది.
మళ్లీ నౌకల సమాచారం ముఖ్యం అయింది.
ఓడరేవులు.
నౌకలు.
సరుకు వివరాలు.
బయలుదేరే సమయాలు.
డ్రాకులా ఇంగ్లాండ్ నుంచి తప్పించుకోవాలంటే…
అతనికి ప్రయాణం చేయడానికి ఏదో ఒక మార్గం కావాలి.
అదే సమయంలో…
ఆ చివరి పెట్టెను తనతో తీసుకెళ్తే?
సముద్ర ప్రయాణంలో అదే అతని సురక్షితమైన ఆశ్రయంగా మారుతుంది.
అప్పుడు…
ఆ కనిపించని పెట్టె విషయం కూడా అర్థమైంది.
’ బహుశా అది లండన్‌లో లేదు."
అది ఇప్పటికే…
ప్రయాణంలో ఉండవచ్చు.
వారు తిరిగి మినా దగ్గరకు వచ్చారు.
ఏదో ముఖ్యమైన విషయం జరిగిందని జోనాథన్ ముఖం చూడగానే ఆమెకు అర్థమైనది.
అతను ప్రశాంతంగా కనిపించడానికి ప్రయత్నించాడు.
కాని …
మినాకు అతని ముఖం చదవడం బాగా తెలుసు.
చివరకు వారు నిజం చెప్పారు.
డ్రాకులాను చూశామని చెప్పారు.
జోనాథన్ అతనిపై దాడి చేసిన విషయం చెప్పాడు.
కత్తి గురించి చెప్పాడు.
డ్రాకులా తప్పించుకున్న విషయం చెప్పాడు.
అతనిలో కనిపించిన అంతులేని ఆత్మవిశ్వాసం గురించి చెప్పాడు.
మినా నిశ్శబ్దంగా విన్నది.
ఆమెకు భయంగా ఉన్నది.
మరో విషయం మరింతగా ఆమెను కలవరపెడుతున్నది.
‘తనకు, డ్రాకులాకు మధ్య ఉన్న బంధం.’
డ్రాకులా ఇంగ్లాండ్‌ను వదిలి వెళ్లిపోతే…
ఆ బంధం ఏమవుతుంది? తాను బలహీనమవుతుందా?
లేక…
మరింత బలపడుతుందా?
ఎవరికీ తెలియదు.
వాన్ హెల్సింగ్ ఒక ప్రమాదకరమైన అవకాశాన్ని ఆలోచించడం ప్రారంభించాడు.
మినా, డ్రాకులా మధ్య ఉన్న బంధం…
డ్రాకులాకు మాత్రమే ఉపయోగపడకపోవచ్చు.
‘తమకు కూడా ఉపయోగపడవచ్చు.’
మినా మనసు ఏదో విధంగా కౌంట్‌తో అనుసంధానమై ఉన్నదని ఇప్పటికే కొన్ని సూచనలు కనిపించాయి.
సరైన పరిస్థితుల్లో…
ఆ బంధం ద్వారా డ్రాకులా ఎక్కడున్నాడో తెలుసుకోగలమా?
అది చాలా ప్రమాదకరమైన ఆలోచన.
మినాపై దాడి చేసినప్పుడు డ్రాకులా సృష్టించిన అదే భయంకరమైన బంధంలోకి…
ఇప్పుడు వారే ప్రవేశించాలి.
డ్రాకులా తప్పించుకుంటుంటే…
వారికి మరో మార్గం లేదు.
వాన్ హెల్సింగ్ సరైన సమయం కోసం ఎదురుచూశాడు.
మినాను ప్రశాంతంగా ఉండమన్నాడు.
“కళ్లు మూసుకో.”
“వినడానికి ప్రయత్నించు.”
అతను ఆమెను నెమ్మదిగా ‘హిప్నోటిక్ స్థితిలోకి’ తీసుకెళ్లడం ప్రారంభించాడు.
మిగతావారు ఆందోళనగా చూస్తున్నారు.
జోనాథన్ ఆమె పక్కనే ఉన్నాడు.
మినా శ్వాస నెమ్మదించింది.
శరీరం ప్రశాంతంగా ఉన్నది.
అప్పుడు…
వాన్ హెల్సింగ్ అడిగాడు.
“నీకు ఏమైనా వినిపిస్తున్నదా?”
మొదట…
ఏమీ లేదు.
కొన్ని క్షణాల తరువాత…
మినా మాట్లాడింది.
ఆమె గొంతు చాలా దూరం నుంచి వస్తున్నట్టుగా ఉన్నది.
“నీరు…”
అందరూ శ్రద్ధగా విన్నారు.
“అలల శబ్దం…”
“చెక్క కిర్రుమంటున్న శబ్దం…”
“బరువైన వస్తువులు కదులుతున్నట్టుగా…”
ఆమె మళ్లీ వినడానికి ప్రయత్నించింది.
అప్పుడు…
వారందరికీ అర్థమైనది.
‘అవి ఓడలో వినిపించే శబ్దాలు.’
ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు.
వారి అనుమానం నిజమైంది.
‘డ్రాకులా సముద్రంలో ఉన్నాడు.’
జోనాథన్ మనసు వేగంగా పనిచేయడం ప్రారంభించింది.
డ్రాకులా ఓడలో ఉంటే…
అతను ఇప్పటికే ఇంగ్లాండ్‌ను వదిలి వెళ్లిపోతుండవచ్చు.
ఏ ఓడ?
ఎక్కడికి వెడుతున్నది?
ఎప్పుడు బయలుదేరింది?
ఎంత వేగంగా ప్రయాణిస్తున్నది?
ప్రతి నిమిషం ఇప్పుడు చాలా విలువైనది
కొత్త ఆతురతతో విచారణ మళ్లీ మొదలైనది.
చివరకు…
వారి దగ్గర ఉన్న ఆధారాలు తూర్పు వైపు ప్రయాణిస్తున్న ఒక ఓడను చూపించాయి.
డ్రాకులా…
‘వెనక్కి పారిపోతున్నాడు.’
తాను వచ్చిన ప్రాంతాల వైపు.
ట్రాన్సిల్వేనియా వైపు.
ఇంగ్లాండ్‌కు వేటగాడిగా వచ్చిన కౌంట్…
ఇప్పుడు నిస్సహాయులైన బాధితులుగా భావించిన మనుషుల నుంచి పారిపోతున్నాడు.
కాని వాన్ హెల్సింగ్ వారిని హెచ్చరించాడు.
ఇది సంబరపడవలసిన సమయం కాదు.
డ్రాకులా ఓడిపోలేదు.
అతను తన స్వదేశం వైపు వెడుతున్నాడు.
తనకు బాగా తెలిసిన ప్రాంతానికి.
పర్వతాల వైపు.
శతాబ్దాలుగా తన శక్తి నిలిచి ఉన్న కోట వైపు.
అక్కడికి సురక్షితంగా చేరుకుంటే…
అతనిని నాశనం చేయడం మరింత కష్టం కాగలదు.
జోనాథన్ మినా వైపు చూశాడు.
ఆమె నుదుటిపై గుర్తు ఇంకా అలాగే ఉన్నది.
డ్రాకులాను అలా వెళ్లిపోనివ్వలేరు.
అతను బతికి ఉంటే…
మినాతో ఉన్న బంధం కూడా అలాగే ఉండవచ్చు.
మినా భవిష్యత్తు…
డ్రాకులా నాశనంపైనే ఆధారపడి ఉండవచ్చు.
దాని అర్థం ఏమిటో జోనాథన్‌కు తెలుసు.
తాను జీవితంలో మళ్లీ ఎప్పుడూ చూడకూడదని కోరుకున్న ప్రదేశానికి…
తిరిగి వెళ్లాలి.
‘ట్రాన్సిల్వేనియా.’
ఆ పర్వతాలు.
ఆ కోట.
తనకు భయంకరమైన పీడకల మొదలైన ప్రదేశం.
మిగతావారిలో కూడా ఎవరూ వెనక్కి తగ్గలేదు.
ఆర్థర్ వస్తాడు.
‘లూసీ కోసం.’
సీవర్డ్ వస్తాడు.
‘లూసీ కోసం… రెన్‌ఫీల్డ్ కోసం.’
క్విన్సీ వస్తాడు.
మొదటి నుంచి తన స్నేహితుల పక్కనే ఉన్నాడు.
ఇప్పుడు వారిని వదిలిపెట్టడు.
వాన్ హెల్సింగ్ వస్తాడు.
డ్రాకులా తప్పించుకుంటే ఏం జరుగుతుందో అందరికంటే అతనికే బాగా తెలుసు.
మినా కూడా…
ఎంత దూరం వెళ్ళవలసి వచ్చినా వెనకాడదు
ఎందుకంటే…
డ్రాకులానే ఆమెను ఈ యుద్ధంలో భాగం చేశాడు.
వేట మరోసారి మారిపోయింది.
లండన్‌లో డ్రాకులాకు ఒక పెద్ద ప్రయోజనం ఉండేది.
“రహస్యం.”
తాను ఎవరో ఎవరికీ తెలియదు.
ఎక్కడ ఉంటాడో తెలియదు.
ఎలా దాడి చేస్తాడో తెలియదు.
కాని ఇప్పుడు…
ఆ రహస్యం లేదు.
అతని ఇళ్లు బయటపడ్డాయి.
అతని విశ్రాంతి ప్రదేశాలు నాశనం అయ్యాయి.
అతని శత్రువులకు అతను ఎవరో తెలుసు.
అందుకే…
డ్రాకులా పారిపోవాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.
కాని ఇప్పుడు అతను సాధారణ మనుషుల నుంచి పారిపోవడం లేదు.
‘ఎంతో కోల్పోయిన మనుషుల నుంచి పారిపోతున్నాడు.’
ఇక వెనక్కి తగ్గడానికి ఏమీ మిగలని మనుషుల నుంచి.
ఆ రాత్రి జోనాథన్ ప్రయాణానికి సిద్ధమవుతున్నాడు.
అతనికి తన మొదటి ట్రాన్సిల్వేనియా ప్రయాణం గుర్తొచ్చింది.
అప్పుడు…
అతను ఒంటరిగా వెళ్లాడు.
డ్రాకులా గురించి ఏమీ తెలియదు.
తానే స్వయంగా అతని కోటలోకి నడుచుకుంటూ వెళ్లాడు.
అక్కడ బందీ అయ్యాడు.
ఎలాగో ప్రాణాలతో తప్పించుకున్నాడు.
కాని …
’ ఈసారి పరిస్థితి వేరు.’
అక్కడ తన కోసం ఏమి ఎదురు చూస్తున్నదో జోనాథన్‌కు తెలుసు.
ఈసారి అతను ఒంటరిగా వెళ్లడం లేదు.
అన్నింటికంటే ముఖ్యంగా…
ఈసారి డ్రాకులా నుంచి తప్పించుకోవడానికి వెళ్లడం లేదు.
‘అతనిని వెతికి పట్టుకోవడానికి వెడుతున్నాడు.’
ఎక్కడో చాలా దూరంలో…
ఒక ఓడలో దాచిన చివరి మట్టి పెట్టెలో…
కౌంట్ డ్రాకులా పడుకుని ఉన్నాడు.
అతని చుట్టూ సముద్రం కదులుతున్నది.
ఓడ తూర్పు వైపు ప్రయాణిస్తున్నది.
ఒక్కో మైలు గడుస్తున్న కొద్దీ…
ఇంగ్లాండ్ అతని వెనుక మరింత దూరమవుతున్నది.
బహుశా…
తాను తప్పించుకున్నానని డ్రాకులా అనుకుంటున్నాడేమో.
తన స్వదేశానికి చేరుకుంటే…
శత్రువులు తనను ఎప్పటికీ వెంబడించలేరని నమ్ముతున్నాడేమో.
కాని …
అతను ఒక తప్పు చేశాడు.
‘మినాను సజీవంగా వదిలేశాడు.’
ఆమెతో తానే సృష్టించిన ఆ భయంకరమైన బంధం ద్వారా…
వేటగాళ్లకు ఇంతకుముందు ఎప్పుడూ లేని ఒక అవకాశం దొరికింది.
‘చీకటిలో కూడా డ్రాకులాను వెంబడించే మార్గం.’
ఇక ఈ వేట లండన్ వీధుల్లో జరగదు.
అది ఇప్పుడు యూరప్ అంతటా సాగబోతున్నది.
మళ్లీ ఆ పర్వతాల వైపు…
మళ్లీ డ్రాకులా కోట వైపు…
‘అన్నీ ప్రారంభమైన ప్రదేశానికే తిరిగి.’