“బ్లూఫర్ లేడీ” గురించి పత్రికల్లో వస్తున్న విచిత్రమైన వార్తలు ప్రొఫెసర్ వాన్ హెల్సింగ్‌ను తీవ్రంగా కలవరపెడుతున్నాయి.

చిన్న పిల్లలు రాత్రివేళ తమ ఇళ్ల నుంచి కనిపించకుండా పోతున్నారు.

కొంతసేపటి తర్వాత వారు ఒంటరిగా తిరుగుతూ దొరుకుతున్నారు.

వారు భయంతో వణికిపోతున్నారు.

ఏం జరిగిందో సరిగా గుర్తు చేసుకోలేకపోతున్నారు.

కానీ అందరూ దాదాపు ఒకే కథ చెబుతున్నారు.

ఒక అందమైన మహిళ తమ దగ్గరకు వచ్చిందని.

ఆమె ఎంతో మృదువుగా మాట్లాడిందని.

తనతో రావాలని పిలిచిందని.

తాము ఆమెను నమ్మి వెంట వెళ్లామని చెబుతున్నారు.

కానీ పిల్లలు తిరిగి దొరికినప్పుడు వారి మెడలపై రెండు చిన్న గాట్లు కనిపిస్తున్నాయి.

రెండు సూది గుచ్చినట్లున్న గుర్తులు.

ఆ గుర్తులు వాన్ హెల్సింగ్‌కు బాగా తెలుసు.

అవే గుర్తులు అతను ఇంతకు ముందు లూసీ మెడపై చూశాడు.

ఇప్పుడు అతని మనసులో పుట్టిన ఒక భయంకరమైన అనుమానాన్ని ఇక దూరం చేయడం కష్టంగా మారింది.

లూసీ చనిపోయి ఉండవచ్చు.

కానీ…

ఆమెకు ఇంకా శాంతి లభించలేదేమో.

వాన్ హెల్సింగ్ డాక్టర్ సీవర్డ్‌ను కలుసుకుని ఆ వార్తాపత్రిక కథనాలన్నీ అతని ముందు ఉంచాడు.

సీవర్డ్ వాటిని జాగ్రత్తగా చదివాడు.

అతనికి కనిపించింది పిల్లలపై జరిగిన కొన్ని విచిత్రమైన దాడులే.

కానీ వాన్ హెల్సింగ్ ఒక్కో వివరాన్ని గమనించమన్నాడు.

పిల్లలు ప్రత్యేకమైన సమయాల్లోనే కనిపించకుండా పోతున్నారు.

ప్రతి ఒక్కరూ ఒకే రహస్యమైన మహిళ గురించి చెబుతున్నారు.

ముఖ్యంగా…

ప్రతి పిల్లవాడి మెడపైనా గాయాలు ఉన్నాయి.

సీవర్డ్ పత్రికను పక్కన పెట్టి వాన్ హెల్సింగ్ వైపు చూశాడు.

అతను ఏదో చెప్పాలనుకుంటున్నాడని అర్థమైంది.

కానీ వాన్ హెల్సింగ్ నేరుగా చెప్పలేదు.

బదులుగా ఒక విచిత్రమైన ప్రశ్న అడిగాడు.

“శాస్త్రం ఇంకా వివరించలేని విషయాలు ఈ ప్రపంచంలో ఉండవచ్చని నువ్వు నమ్ముతావా?”

సీవర్డ్ కొద్దిగా చిరాకు పడ్డాడు.

అతను వైద్యుడు.

ఆధారాలను నమ్ముతాడు.

చూడగలిగిన వాటిని…

పరీక్షించగలిగిన వాటిని…

తర్కంతో అర్థం చేసుకోగలిగిన వాటిని నమ్ముతాడు.

వాన్ హెల్సింగ్‌కు అది బాగా తెలుసు.

అందుకే జాగ్రత్తగా ముందుకు సాగాలి.

తన అనుమానాన్ని నేరుగా చెబితే…

తన పాత గురువు పిచ్చివాడైపోయాడని సీవర్డ్ భావించవచ్చు.

అందుకే వాన్ హెల్సింగ్ నిర్ణయించుకున్నాడు.

చెప్పడం కాదు.

చూపించాలి.

ఆ రాత్రి తనతో రావాలని సీవర్డ్‌ను వాన్ హెల్సింగ్ కోరాడు.

“ఎక్కడికి?” అని సీవర్డ్ అడిగాడు.

“స్మశానానికి.”

సీవర్డ్ ఆశ్చర్యంగా చూశాడు.

“లూసీ సమాధి దగ్గరకా?”

వాన్ హెల్సింగ్ తల ఊపాడు.

సీవర్డ్‌కు అది అసౌకర్యంగా అనిపించింది.

లూసీని పాతిపెట్టి ఇంకా ఎక్కువ రోజులు కాలేదు.

రాత్రి సమయంలో ఆమె సమాధిని చూడటానికి వెళ్లడం కూడా అతనికి గౌరవహీనంగా అనిపించింది.

కానీ వాన్ హెల్సింగ్ పట్టుబట్టాడు.

సీవర్డ్ తన కళ్లతో చూడాల్సిన విషయం ఉందని అన్నాడు.

చివరకు సీవర్డ్ అంగీకరించాడు.

ఆ సాయంత్రం ఇద్దరూ స్మశానం వైపు బయలుదేరారు.

రాత్రి చల్లగా ఉంది.

వారు ముందుకు వెళ్తున్న కొద్దీ వీధులు నిశ్శబ్దంగా మారాయి.

కొద్దిసేపటికే నగర శబ్దాలన్నీ వెనక్కి మాయమయ్యాయి.

స్మశానానికి చేరుకునే సరికి చీకటి పూర్తిగా కమ్ముకుంది.

చంద్రకాంతిలో సమాధి రాళ్లు తెల్లని నీడల్లా కనిపిస్తున్నాయి.

చెట్లు గాలికి మెల్లగా ఊగుతున్నాయి.

ప్రతి చిన్న శబ్దం అసాధారణంగా పెద్దగా వినిపిస్తోంది.

ఆకుల కదలిక.

వారి అడుగుల శబ్దం.

వారి ఊపిరి.

ఇక్కడికి రావడం తప్పయిందేమోనని సీవర్డ్‌కు అనిపించడం ప్రారంభించింది.

కానీ వాన్ హెల్సింగ్ మాత్రం ఎలాంటి సందేహం లేకుండా ముందుకు నడుస్తున్నాడు.

తాను ఎక్కడికి వెళ్లాలో అతనికి స్పష్టంగా తెలుసు.

సమాధుల మధ్య నడుస్తూ చివరకు వారు వెస్టెన్‌రా కుటుంబ సమాధి గృహానికి చేరుకున్నారు.

అందులోనే లూసీని పాతిపెట్టారు.

సీవర్డ్ ఒక్కసారిగా ఆగిపోయాడు.

జ్ఞాపకాలు అతన్ని చుట్టుముట్టాయి.

జీవించి ఉన్న లూసీ.

ఆమె నవ్వు.

ఆమె మంచితనం.

అనారోగ్యంతో బాధపడిన ఆ చివరి రోజులు.

ఇప్పుడు…

అదే లూసీ ఈ రాతి గోడల వెనుక ఉంది.

సీవర్డ్ వాన్ హెల్సింగ్ వైపు తిరిగాడు.

“మనం ఇక్కడ అసలు ఏం చేయబోతున్నాం?”

వాన్ హెల్సింగ్ సమాధానం చెప్పలేదు.

సమాధి గృహంలోకి వెళ్లడానికి సిద్ధమయ్యాడు.

అది చూసి సీవర్డ్ దిగ్భ్రాంతికి గురయ్యాడు.

అర్ధరాత్రి ఒక సమాధిని తెరవడం అతనికి ఊహించలేని పని.

కానీ వాన్ హెల్సింగ్ అన్నింటికీ సిద్ధంగా వచ్చాడు.

కొంత శ్రమ తర్వాత ఇద్దరూ లోపలికి ప్రవేశించారు.

అక్కడి గాలి చల్లగా ఉంది.

పూర్తిగా నిశ్చలంగా ఉంది.

వాన్ హెల్సింగ్ దీపం వెలిగించాడు.

ఆ చిన్న వెలుగు రాతి గోడలపై పడింది.

అప్పుడు సీవర్డ్ దాన్ని చూశాడు.

లూసీ శవపేటిక.

కొన్ని క్షణాలు ఇద్దరూ కదల్లేదు.

సీవర్డ్ గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది.

లూసీ విశ్రాంతిని భంగం చేయాలనిపించలేదు.

కానీ వాన్ హెల్సింగ్ ముందుకు వెళ్లాడు.

శవపేటిక మూతను తెరవడం ప్రారంభించాడు.

సీవర్డ్ చూడటానికి కూడా ఇష్టపడలేదు.

మూత పైకి లేచింది.

వాన్ హెల్సింగ్ దీపాన్ని దగ్గరగా పట్టాడు.

సీవర్డ్ లోపల చూశాడు.

అంతే.

అతను గడ్డకట్టినట్టుగా నిలిచిపోయాడు.

శవపేటిక ఖాళీగా ఉంది.

లూసీ అక్కడ లేదు.

కొన్ని క్షణాలు సీవర్డ్ మాట్లాడలేకపోయాడు.

ఖాళీగా ఉన్న శవపేటికనే చూస్తూ ఉన్నాడు.

తర్వాత చుట్టూ చూశాడు.

శవం మాయమవడానికి అక్కడ ఎలాంటి మార్గమూ లేదు.

“ఆమె ఎక్కడ ఉంది?” అని చివరకు అడిగాడు.

వాన్ హెల్సింగ్ మాత్రం ఆశ్చర్యకరంగా ప్రశాంతంగా ఉన్నాడు.

“అదే తెలుసుకోవడానికి మనం ఇక్కడికి వచ్చాం,” అన్నాడు.

సీవర్డ్ వెంటనే తర్కబద్ధమైన కారణాలు వెతకడం ప్రారంభించాడు.

బహుశా సమాధి దొంగలు వచ్చి ఉంటారు.

బహుశా శవాన్ని ఎవరో మరోచోటికి తీసుకెళ్లి ఉంటారు.

బహుశా ఎవరైనా ముందే సమాధి గృహాన్ని తెరిచి ఉంటారు.

ఏదో ఒక కారణం ఉండాలి.

తప్పకుండా ఉండాలి.

వాన్ హెల్సింగ్ మాత్రం అతనితో వాదించలేదు.

శవపేటికను మళ్లీ మూసేశాడు.

తర్వాత బయటకు వెళ్లి వేచి ఉండాలని చెప్పాడు.

ఇద్దరూ స్మశానం దగ్గర దాక్కుని కూర్చున్నారు.

సమయం చాలా నెమ్మదిగా గడుస్తోంది.

రాత్రి మరింత చల్లబడుతోంది.

ఇక్కడికి రావడం మొత్తం వృథా అయ్యిందేమోనని సీవర్డ్ అనుకుంటున్న సమయంలో…

వాన్ హెల్సింగ్ ఒక్కసారిగా చేయి పైకెత్తాడు.

“విను.”

సీవర్డ్ కదలకుండా నిలిచిపోయాడు.

మొదట ఏమీ వినిపించలేదు.

కొద్దిసేపటికి…

దూరంగా ఒక చిన్న పిల్లవాడి ఏడుపు వినిపించింది.

ఇద్దరూ వెంటనే ఆ శబ్దం వైపు కదిలారు.

దగ్గరకు వెళ్లేకొద్దీ చెట్ల మధ్య ఏదో తెల్లటి ఆకారం సీవర్డ్‌కు కనిపించింది.

మొదట అది పొగమంచు అనుకున్నాడు.

కానీ…

అది కదిలింది.

ఒక తెల్లటి రూపం.

ఒక మహిళ.

ఆమె చేతుల్లో ఏదో పట్టుకుని ఉంది.

వాన్ హెల్సింగ్ ఆమె వైపు వేగంగా కదిలాడు.

ఆ రూపం ఒక్కసారిగా వెనక్కి తిరిగింది.

సీవర్డ్‌కు ఆమె ముఖం ఒక చిన్న క్షణం మాత్రమే కనిపించింది.

తర్వాత…

ఆమె చీకటిలో మాయమైంది.

ఎంత వేగంగా కదిలిందో అతనికి అర్థం కాలేదు.

పిల్లవాడి ఏడుపు కూడా ఆగిపోయింది.

కొద్దిసేపటికి వాళ్లకు దగ్గర్లోనే ఒక చిన్న పిల్లవాడు కనిపించాడు.

అతను బతికే ఉన్నాడు.

భయంతో వణికిపోతున్నాడు.

వాన్ హెల్సింగ్ వెంటనే అతని మెడను చూశాడు.

అక్కడ…

మళ్లీ అదే గాయాలు.

రెండు చిన్న గాట్లు.

సీవర్డ్ మనసులో చల్లని భయం పెరగడం ప్రారంభించింది.

అయినా అతని బుద్ధి మాత్రం వాన్ హెల్సింగ్ చెప్పబోయే నిజాన్ని ఇంకా అంగీకరించలేకపోతోంది.

అతనికి ఇంకా ఆధారం కావాలి.

ఇద్దరూ మళ్లీ లూసీ సమాధి దగ్గరకు వచ్చారు.

వాన్ హెల్సింగ్ మరోసారి శవపేటిక తెరిచాడు.

ఈసారి…

లూసీ అందులో ఉంది.

సీవర్డ్ నిశ్శబ్దంగా ఆమెను చూస్తూ ఉండిపోయాడు.

కానీ ఏదో తప్పుగా ఉంది.

లూసీ చనిపోయి చాలా రోజులు అయ్యాయి.

మరణం తర్వాత శరీరంలో సహజంగా వచ్చే మార్పులు కనిపిస్తాయని సీవర్డ్‌కు తెలుసు.

కానీ అవేవీ లేవు.

దానికి విరుద్ధంగా…

లూసీ దాదాపు జీవించి ఉన్నట్టుగా కనిపిస్తోంది.

ఆమె ముఖం అందంగా ఉంది.

చెంపలపై రంగు ఉంది.

పెదవులు గాఢమైన ఎరుపుతో మెరుస్తున్నాయి.

చనిపోవడానికి ముందు అనారోగ్యంతో ఉన్నప్పటి కంటే ఇప్పుడు ఆరోగ్యంగా కనిపిస్తోంది.

సీవర్డ్‌కు ఏమీ అర్థం కాలేదు.

అప్పుడు మరో విషయం గమనించాడు.

ఆమె నోటి దగ్గర…

తాజా రక్తం ఉంది.

అది చూసి అతని కడుపులో తిప్పినట్టయింది.

తనకు తెలిసిన వైద్యశాస్త్రం మొత్తం ఇది అసాధ్యమని చెబుతోంది.

కానీ…

అతని కళ్ల ముందు లూసీ ఉంది.

చనిపోయిన లూసీ.

అయినా…

చనిపోయే ముందు కంటే ఎక్కువగా జీవించి ఉన్నట్టుగా కనిపిస్తున్న లూసీ.

వాన్ హెల్సింగ్ అతన్ని గమనిస్తూ అడిగాడు.

“ఇప్పుడు నన్ను నమ్ముతున్నావా?”

సీవర్డ్ సమాధానం చెప్పలేకపోయాడు.

తన కళ్లు చూపిస్తున్న నిజాన్ని అతని మనసు అంగీకరించడానికి నిరాకరిస్తోంది.

వాన్ హెల్సింగ్ ఇప్పుడు అవసరమైనంత మాత్రమే వివరించాడు.

లూసీ ఇప్పుడు జీవించి ఉన్నది కాదు… పూర్తిగా చనిపోయినదీ కాదు.

ఆమె ఒక అన్‌డెడ్ జీవిగా మారింది.

ఆమె శరీరం మరణించింది.

కానీ దానిలో మరో భయంకరమైన జీవితం కొనసాగుతోంది.

రాత్రివేళ ఆమె సమాధి నుంచి బయటకు వస్తోంది.

బాధితుల కోసం వెతుకుతోంది.

పిల్లలు చెప్పిన “బ్లూఫర్ లేడీ” ఊహ కాదు.

వాళ్లు నిజంగానే లూసీని చూశారు.

ఒకప్పుడు ఎంతో మృదువుగా, ప్రేమగా ఉన్న లూసీ…

ఇప్పుడు చిన్న పిల్లలను వేటాడుతోంది.

సీవర్డ్ వెంటనే తల ఊపాడు.

“లేదు.”

అది అతనికి అంగీకరించలేని విషయం.

లూసీ చాలా మంచిది.

లూసీ ఆర్థర్‌ను ప్రేమించింది.

లూసీ ఎప్పుడూ చిన్న పిల్లవాడికి హాని చేయదు.

వాన్ హెల్సింగ్ అంగీకరించాడు.

“మనకు తెలిసిన లూసీ ఎప్పుడూ అలాంటి పని చేయదు.”

“కానీ ఇది మనకు తెలిసిన లూసీ కాదు.”

దుష్టశక్తి ఆమె మిగిలిన రూపాన్ని స్వాధీనం చేసుకుంది.

ఈ భయంకరమైన స్థితి నుంచి లూసీని విముక్తి చేయాలని వాన్ హెల్సింగ్ చెప్పాడు.

దానికి ఒక మార్గం ఉంది.

కానీ చేయాల్సిన పని భయంకరమైనది.

వారు శవపేటికను తెరవాలి.

లూసీ గుండెలో చెక్క మేకును దించాలి.

తర్వాత ఆమె తలను శరీరం నుంచి వేరు చేసి, నోటిలో వెల్లుల్లి పెట్టాలి.

సీవర్డ్ భయంతో వెనక్కి తగ్గాడు.

అది క్రూరమైన పని అనిపించింది.

అమానుషంగా అనిపించింది.

తాను ఒకప్పుడు ప్రేమించిన మహిళ శరీరంపై అలాంటి పని చేయాలని ఊహించడానికే అతనికి భయంగా ఉంది.

వాన్ హెల్సింగ్ అతని భావనను అర్థం చేసుకున్నాడు.

కానీ ఇది క్రూరత్వం కాదని చెప్పాడు.

ఇది దయ.

వారు విజయవంతమైతే…

లూసీకి చివరకు విముక్తి లభిస్తుంది.

ఆమె ఆత్మ ప్రశాంతంగా విశ్రాంతి తీసుకోగలదు.

అప్పుడు సీవర్డ్‌కు మరో సమస్య గుర్తొచ్చింది.

ఆర్థర్.

లూసీ అతని కాబోయే భార్య.

అతనికి చెప్పకుండా వారు ఇలా ఎలా చేయగలరు?

వాన్ హెల్సింగ్ కూడా అంగీకరించాడు.

ఆర్థర్‌కు నిజం తెలియాలి.

అంతకంటే ముఖ్యంగా…

అతను తన కళ్లతో నిజాన్ని చూడాలి.

మరుసటి రోజు వాన్ హెల్సింగ్ ఆర్థర్‌ను కలిశాడు.

క్విన్సీ మోరిస్ కూడా అక్కడే ఉన్నాడు.

లూసీ మరణంతో ఆర్థర్ ఇంకా పూర్తిగా కుంగిపోయి ఉన్నాడు.

అంతేకాదు…

అతను తన తండ్రిని కూడా కోల్పోయాడు.

దుఃఖం అతన్ని పూర్తిగా అలసిపోయేలా చేసింది.

వాన్ హెల్సింగ్ చాలా జాగ్రత్తగా మాట్లాడటం ప్రారంభించాడు.

ఆర్థర్ లూసీని ఎంతగా ప్రేమించాడో గుర్తుచేశాడు.

తర్వాత ఆమె శరీరానికి సంబంధించి ఒక అసాధారణమైన పని చేయడానికి తన అనుమతి కావాలని చెప్పాడు.

ఆర్థర్ వెంటనే అనుమానంగా చూశాడు.

“ఏం చేయాలనుకుంటున్నారు?”

వాన్ హెల్సింగ్ కొద్దిసేపు ఆగాడు.

పూర్తి నిజాన్ని ఒక్కసారిగా చెప్పలేడు.

“లూసీకి శాంతి కలిగించడానికి అది అవసరం,” అని మాత్రమే చెప్పాడు.

ఆర్థర్ కోపంగా మారాడు.

లూసీ ఇప్పటికే చాలానే బాధపడింది.

ఇప్పుడు ఆమె చనిపోయింది.

కనీసం ఇప్పుడు అయినా ఆమెను ప్రశాంతంగా వదిలిపెట్టలేరా?

వాన్ హెల్సింగ్ ఒక విషయం మాత్రమే చెప్పడానికి ప్రయత్నించాడు.

“లూసీ ప్రశాంతంగా లేదు.”

కానీ ఆ మాటలు ఎంత అసాధ్యంగా వినిపిస్తున్నాయో అతనికే తెలుసు.

ఆర్థర్ కోపం పెరిగింది.

చివరకు వాన్ హెల్సింగ్ అతన్ని నిశ్శబ్దం చేసే ఒక మాట అన్నాడు.

“నువ్వు ఆమెను నిజంగా ప్రేమిస్తే… ఇంకోసారి నన్ను నమ్ము.”

ఆర్థర్ వృద్ధ ప్రొఫెసర్ వైపు చూశాడు.

లూసీని కాపాడటానికి రాత్రింబవళ్లు పోరాడిన వ్యక్తి ఇతనే.

అందరూ ఆశ వదిలేసినప్పటికీ చివరి వరకు ప్రయత్నించిన వ్యక్తి ఇతనే.

వాన్ హెల్సింగ్ కూడా తనదైన విధంగా లూసీని ప్రేమించాడని ఆర్థర్‌కు తెలుసు.

చివరకు అతను వినడానికి అంగీకరించాడు.

కానీ వాన్ హెల్సింగ్‌కు ఒక విషయం స్పష్టంగా తెలుసు.

మాటలు సరిపోవు.

సీవర్డ్ చూసినదాన్ని ఆర్థర్ కూడా చూడాలి.

తర్వాత వాన్ హెల్సింగ్ తన ప్రణాళికను సీవర్డ్, క్విన్సీకి వివరించాడు.

వారు మళ్లీ స్మశానానికి వెళ్తారు.

ఈసారి ఆర్థర్‌ను కూడా తీసుకెళ్తారు.

మరియు…

లూసీ కోసం ఎదురు చూస్తారు.

సీవర్డ్ మనసులో తీవ్రమైన భయం ఉంది.

మునుపటి రాత్రి అతను చూసిన దృశ్యాలు ఇప్పటికే అతని ఎన్నో నమ్మకాలను ధ్వంసం చేశాయి.

ఖాళీగా ఉన్న శవపేటికను చూశాడు.

చిన్న పిల్లవాడిని మోసుకెళ్తున్న రహస్యమైన మహిళను చూశాడు.

తాజా రక్తంతో తిరిగి శవపేటికలో పడుకున్న లూసీని చూశాడు.

అయినా…

తన మనసులో ఒక చిన్న భాగం ఇంకా మరో వివరణ కోసం వెతుకుతోంది.

ఏదైనా సరే.

ఈ నిజాన్ని అంగీకరించడంకంటే మరేదైనా సులభమే.

కానీ వాన్ హెల్సింగ్‌కు ఇప్పుడు ఎలాంటి సందేహం లేదు.

లూసీ ఏమైందో అతనికి తెలుసు.

అది ఎవరి వల్ల జరిగిందో కూడా అతనికి తెలుసు.

ట్రాన్సిల్వేనియాలో జోనాథన్ హార్కర్‌పై దాడి చేసిన అదే చీకటి ఇప్పుడు ఇంగ్లాండ్‌కు వచ్చింది.

అది లూసీని తన బారిన పడేసింది.

వారు ఇప్పుడు చర్య తీసుకోకపోతే…

మరెంతో మంది అమాయకులు దాని బారిన పడతారు.

మళ్లీ రాత్రి దగ్గరపడుతోంది.

నగరమంతా కుటుంబాలు నిద్రకు సిద్ధమవుతున్నాయి.

తల్లిదండ్రులు తలుపులు మూస్తున్నారు.

పిల్లలు తమ మంచాల్లో సురక్షితంగా నిద్రిస్తున్నారు.

చంద్రకాంతిలో స్మశానం నిశ్శబ్దంగా ఉంది.

వెస్టెన్‌రా కుటుంబ సమాధి గృహంలో ఒక శవపేటిక ప్రశాంతంగా కనిపిస్తోంది.

కానీ వాన్ హెల్సింగ్‌కు నిజం తెలుసు.

కొద్దిసేపట్లో సూర్యుడు పూర్తిగా అస్తమిస్తాడు.

చీకటి స్మశానాన్ని కప్పేస్తుంది.

అప్పుడు…

ఒకప్పుడు లూసీ వెస్టెన్‌రా అని పిలిచిన ఆ జీవి మళ్లీ లేచే అవకాశం ఉంది.

కానీ ఈసారి…

ఆమె ఒంటరిగా ఉండదు.

వాన్ హెల్సింగ్ ఎదురుచూస్తాడు.

సీవర్డ్ ఎదురుచూస్తాడు.

క్విన్సీ ఎదురుచూస్తాడు.

మరియు…

లూసీని ప్రపంచంలో అందరికంటే ఎక్కువగా ప్రేమించిన ఆర్థర్…

ఆమె మరణం కంటే కూడా భయంకరమైన నిజాన్ని తన కళ్లతో చూడబోతున్నాడు.