మే 5

పర్వతాల మధ్య జరిగిన సుదీర్ఘమైన, విచిత్రమైన ప్రయాణం తర్వాత నేను చివరకు డ్రాకులా కోటలోకి అడుగుపెట్టాను.

నా వెనుక భారీ తలుపు నెమ్మదిగా మూసుకుంది.

ఆ క్షణంలో నాకు ఒక వింత అనుభూతి కలిగింది.

నేను పూర్తిగా ఒంటరిగా ఉన్నాననే భావన.

కోట ఎంతో పెద్దది. కానీ అక్కడ అసలు శబ్దమే లేదు. సేవకుల పరుగులు లేవు. ఎవరి మాటలూ వినిపించడం లేదు. ఆ పురాతన కోటలో జీవించి ఉన్న వ్యక్తి ఒక్క డ్రాకులానే అనిపించాడు.

కౌంట్ డ్రాకులా నన్ను ఎంతో ఆప్యాయంగా స్వాగతించాడు. అతని ప్రవర్తన చాలా మర్యాదగా ఉంది. ఇంగ్లీష్‌ను కూడా అద్భుతంగా మాట్లాడుతున్నాడు.

నా చేతిని అతని చేతితో కలిపినప్పుడు ఒక విషయం గమనించాను.

అతని పట్టు అసాధారణంగా ఉంది.

అతను వృద్ధుడే అయినప్పటికీ, అతని చేతిలో ఉన్న బలం ఒక యువకుడి బలం కంటే ఎక్కువగా అనిపించింది.

అది సహజమైన బలం కాదేమో అనిపించింది.

అయితే ప్రయాణం వల్ల, అలసిపోయి ఉండటం వల్ల అలా అనిపించి ఉంటుందని నేను సమాధాన పరుచుకున్నాను.

డ్రాకులా నన్ను ఒక పెద్ద భోజనశాలకు తీసుకెళ్లాడు.

నా కోసం ప్రత్యేకంగా భోజనం సిద్ధం చేసి ఉంచారు.

అతను మాత్రం నాతో కలిసి తినలేనని చెప్పాడు.

“అప్పటికే తాను భోజనం చేశాను,” అని మర్యాదగా చెప్పాడు.

ప్రయాణం వల్ల నాకు చాలా ఆకలి వేస్తూ ఉండటంతో తినడం ప్రారంభించాను.

డ్రాకులా మాత్రం నా ఎదురుగా కూర్చొని మాట్లాడుతూనే ఉన్నాడు.

అతను చాలా ఆసక్తికరమైన వ్యక్తి.

ఇంగ్లాండ్ గురించి ఎన్నో ప్రశ్నలు అడిగాడు.

లండన్ నగరం ఎలా ఉంటుంది?

అక్కడి ప్రజలు ఎలా ఉంటారు?

వారి జీవన విధానం ఏమిటి?

అక్కడి వీధులు, సంప్రదాయాలు, ఆచారాలు ఎలా ఉంటాయి?

అతనికి ప్రతి విషయంపైనా అపారమైన ఆసక్తి ఉంది.

కానీ ఆ సంభాషణలో నేను మరో విచిత్రమైన విషయం గమనించాను.

డ్రాకులా నిరంతరం మాట్లాడుతున్నాడు.

కానీ అతను ఏదీ తినలేదు.

ఏ పానీయం కూడా తాగలేదు.

అతను కేవలం నన్నే గమనిస్తున్నాడు.

నేను తినే ప్రతి కదలికను పరిశీలిస్తున్నట్లుగా అనిపించింది.

అతని చూపులు చాలా అరుదుగానే నా ముఖం నుంచి దూరమయ్యాయి.

ఎందుకో తెలియదు కానీ అది నాకు అసౌకర్యంగా అనిపించింది.

కొంతసేపటి తర్వాత డ్రాకులా నన్ను నా గదికి తీసుకెళ్లాడు.

ఆ గది చాలా సౌకర్యవంతంగా ఉంది.

కోట మొత్తం పురాతనంగా ఉన్నప్పటికీ, ఆ గది మాత్రం ఆశ్చర్యకరంగా ఆధునికంగా కనిపించింది.

వెళ్లే ముందు డ్రాకులా నాకు ఒక హెచ్చరిక చేశాడు.

“కోటలో కొన్ని ప్రాంతాల్లో మీరు స్వేచ్ఛగా తిరగవచ్చు,” అని చెప్పాడు.

“కానీ కొన్ని గదులకు తాళాలు వేసి ఉంటాయి.”

“అవి వ్యక్తిగత గదులు.”

“వాటిలోకి వెళ్లడానికి ప్రయత్నించకండి.”

అతను చాలా మర్యాదగా చెప్పినప్పటికీ, ఆ మాటల వెనుక ఒక గట్టి హెచ్చరిక దాగి ఉన్నట్లు అనిపించింది.

నేను అతని మాటలను గౌరవిస్తానని చెప్పాను.

అతను వెళ్లిపోయిన వెంటనే అలసట నన్ను పూర్తిగా ఆవరించింది.

కొన్ని క్షణాల్లోనే నిద్రలోకి జారుకున్నాను.

⸻

మరుసటి రోజు ఉదయం సూర్యకాంతి కిటికీల గుండా గదిలోకి ప్రవేశించింది.

నాకు చాలా ప్రశాంతంగా అనిపించింది.

డ్రాకులాతో నా వ్యాపార పనులు ప్రారంభించడానికి సిద్ధమయ్యాను.

కానీ వెంటనే ఒక విచిత్రమైన విషయం గమనించాను.

కోట మొత్తం నిశ్శబ్దంగా ఉంది.

నేను సేవకుల కోసం వెతికాను.

ఎవరూ కనిపించలేదు.

పని మనుషులు లేరు.

వంట వాళ్లు లేరు.

కాపలాదారులు లేరు.

ఎవరూ లేరు.

కోట పూర్తిగా నిర్జనంగా కనిపించింది.

అక్కడ నివసిస్తున్న ఏకైక వ్యక్తి డ్రాకులానే అనిపించాడు.

నాకు అనుమతి ఉన్న గదులను పరిశీలించడం ప్రారంభించాను.

ఆ కోట చాలా విశాలంగా ఉంది.

పొడవైన మార్గాలు చీకటిలో ఉన్నాయి.

భారీ తలుపులు వరుసగా కనిపిస్తున్నాయి.

ఎన్నో గదులపై దుమ్ము పేరుకుపోయింది.

కొన్ని ఫర్నిచర్‌లు వందల సంవత్సరాల నాటి వాటిలా కనిపిస్తున్నాయి.

ఆ కోట ఒక ఇంటిలా కాకుండా, గత యుగానికి చెందిన స్మారక చిహ్నంలా అనిపించింది.

అయితే దానిలో ఒక రాజసమైన గొప్పతనం ఉంది.

అందమైన ఫర్నిచర్, విలువైన వస్తువులు, అరుదైన పుస్తకాలు అక్కడ కనిపించాయి.

అందులో చాలా పుస్తకాలు ఇంగ్లీషులో ఉన్నాయి.

ఇంగ్లీష్ వార్తాపత్రికలు…

ప్రయాణ మార్గ దర్శకాలు…

చరిత్ర పుస్తకాలు…

పటాలు…

పత్రికలు…

ఇవి అన్నీ ఒక విషయాన్ని స్పష్టంగా చెబుతున్నాయి.

డ్రాకులా ఎన్నో సంవత్సరాలుగా ఇంగ్లాండ్ గురించి అధ్యయనం చేస్తున్నాడు.

అతను ఏదో ఒక విషయానికి సిద్ధమవుతున్నాడు.

కానీ దేనికి?

కొంతసేపటి తర్వాత డ్రాకులా మళ్లీ నాతో చేరాడు.

మేము లండన్‌లో అతను కొనబోయే ఆస్తి గురించి చర్చించాము.

అతను చాలా తెలివైన ప్రశ్నలు అడిగాడు.

వ్యాపార లావాదేవీల గురించి అతనికి మంచి అవగాహన ఉంది.

అతను సమర్థవంతమైన వ్యాపారవేత్త అని స్పష్టంగా తెలుస్తోంది.

కానీ సాధారణ విషయాలు మాట్లాడుతున్నప్పుడు కూడా అతనిలో ఏదో అసాధారణమైన విషయం కనిపిస్తోంది.

అతని దృష్టి చాలా తీవ్రమైనది.

అతని ఆసక్తికి అంతం లేదు.

ఇంగ్లాండ్ గురించి అతనికి ఉన్న పరిజ్ఞానం కూడా అసాధారణంగా ఉంది.

ఒక సమయంలో డ్రాకులా తన మనసులోని కోరికను వెల్లడించాడు.

“తాను పూర్తిగా ఇంగ్లీష్ వ్యక్తిలా మారాలని కోరుకుంటున్నాను,” అన్నాడు.

“ఇంగ్లీష్ భాషను సంపూర్ణంగా నేర్చుకోవాలి.”

“అక్కడి సంప్రదాయాలను అర్థం చేసుకోవాలి.”

“ఇంగ్లాండ్ ప్రజల మధ్య జీవించాలి.”

“కానీ నన్ను విదేశీయుడిగా ఎవరూ గుర్తించకూడదు.”

ఆ మాటలు నాకు చాలా విచిత్రంగా అనిపించాయి.

సాధారణంగా మరో దేశానికి వెళ్లే వ్యక్తి తన స్వంత గుర్తింపును కాపాడుకోవాలనుకుంటాడు.

కానీ డ్రాకులా మాత్రం తన అసలు వ్యక్తిత్వాన్ని పూర్తిగా దాచిపెట్టాలని కోరుకుంటున్నాడు.

రోజు గడుస్తున్న కొద్దీ నేను డ్రాకులా రూపాన్ని మరింత జాగ్రత్తగా గమనించాను.

అతని ముఖం చాలా తెల్లగా ఉంది.

ముక్కు పదునుగా ఉంది.

చెవులు కొంచెం కోణంగా ఉన్నాయి.

పళ్లు అసాధారణంగా తెల్లగా మెరుస్తున్నాయి.

అందులో ముఖ్యంగా ముందు భాగంలో ఉన్న కోరపళ్లు నా దృష్టిని ఆకర్షించాయి.

అవి సాధారణ మనుషుల పళ్ల కంటే పొడవుగా, పదునుగా ఉన్నాయి.

కొన్నిసార్లు అవి పెదవుల మీద స్వల్పంగా కనిపిస్తున్నాయి.

అతను నవ్విన ప్రతి సారి అవే కనిపిస్తున్నాయి.

నేను అతన్ని ఎక్కువసేపు చూడకుండా ఉండటానికి ప్రయత్నించాను.

కానీ అది చాలా కష్టంగా మారింది.

డ్రాకులాను ఎంత ఎక్కువగా గమనిస్తే, అంత ఎక్కువ అసౌకర్యంగా అనిపిస్తోంది.

⸻

ఆ సాయంత్రం మరో సుదీర్ఘ సంభాషణ తర్వాత నేను నా గదికి వెళ్లాను.

నిద్రపోయే ముందు కిటికీ దగ్గర నిలబడి బయటికి చూశాను.

ఆ దృశ్యం నా ఊపిరి ఆగిపోయేలా చేసింది.

కోటకు చాలా దిగువన లోతైన లోయలు కనిపిస్తున్నాయి.

దట్టమైన నల్లని అడవులు విస్తరించి ఉన్నాయి.

కోట ఒక ఎత్తైన కొండచరియ అంచుపై నిర్మించారు.

కిందికి చూస్తే అంతులేని లోతు.

ఎక్కడా రహదారి కనిపించడం లేదు.

కనుచూపు మేరలో గ్రామం కూడా కనిపించడం లేదు.

పర్వతాలు చాలా దూరం వరకు విస్తరించి ఉన్నాయి.

అప్పుడే నాకు ఒక నిజం స్పష్టమైంది.

నేను పూర్తిగా ఒంటరిగా ఉన్నాను.

ఇక్కడి నుంచి బయటకు వెళ్లాలని అనుకున్నా ఎక్కడికి వెళ్తాను?

సమీపంలో పట్టణం ఉన్న జాడ ఎక్కడా లేదు

చుట్టూ ప్రమాదకరమైన అడవులు ఉన్నాయి.

ప్రకృతే ఒక జైలును నిర్మించి, ఆ జైలు మధ్యలో ఈ కోటను ఉంచినట్లుగా అనిపించింది.

అప్పుడు మొదటిసారి ఒక భయంకరమైన ఆలోచన నా మనసులోకి వచ్చింది.

“నేను నిజంగా అతిథినా?”

“లేక ఖైదీనా?”

వెంటనే ఆ ఆలోచనను దూరం చేసుకున్నాను.

ఎందుకంటే డ్రాకులా ఇప్పటివరకు చాలా మర్యాదగా, ఉదారంగా ప్రవర్తించాడు.

అతని గురించి చెడుగా అనుకోవడానికి ఎలాంటి కారణం లేదు.

అయినా…

నా మనసులో పెరుగుతున్న ఆందోళనను నిద్రకు ఉపక్రమిస్తున్నప్పుడు కూడా ఆపలేకపోయాను.

ఈ కోటలో ఏదో తప్పుగా ఉంది.

డ్రాకులాలో కూడా ఏదో అసహజమైన విషయం ఉంది.

అది ఏమిటో మాత్రం ఇంకా అర్థం కాలేదు.

ఆ పురాతన కోటను చీకటి మెల్లగా కప్పేస్తుండగా, డ్రాకులా ఇంటి రహస్యాలు ఇప్పుడే బయటపడటం ప్రారంభించాయని నేను అనుమానించడం మొదలుపెట్టాను.