సరళమైన, విస్తృత కథా రూపం
నెలలు గడిచిపోయాయి.
వసంతకాలం ముగిసింది.
వేసవికాలం వచ్చింది.
యానిమల్ ఫామ్లో జీవితం…
మరింత కష్టంగా మారింది.
చాలా కష్టంగా.
జంతువులు ఇంతకు ముందెప్పుడూ చేయనంతగా పని చేస్తున్నాయి.
ఈ ఫామ్ తమదేనని అవి ఇంకా నమ్ముతున్నాయి.
తాము ఒక మంచి భవిష్యత్తును నిర్మించుకుంటున్నామని నమ్ముతున్నాయి.
కాని …
ఆ మంచి భవిష్యత్ రావాలంటే…
ప్రస్తుతం మాత్రం చాలా కష్టపడపడవలసి వస్తున్నది.
దానికి ప్రధాన కారణం—
గాలిమర.
నెపోలియన్ దానిని తప్పకుండా నిర్మించాలని ఆదేశించాడు.
ఇప్పుడు…
యానిమల్ ఫామ్లోని దాదాపు ప్రతి జంతువూ తన శక్తినంతా గాలిమర నిర్మాణానికే ఉపయోగిస్తున్నది.
జంతువులు ఉదయం నుంచి సాయంత్రం వరకు పని చేస్తున్నాయి.
ఫామ్లో రోజూ చేయవలసిన పనులు ఎలాగూ ఉన్నాయి.
పొలాలు దున్నాలి.
విత్తనాలు వేయాలి.
పంటలు కోయాలి.
ఆహారాన్ని నిల్వ చేయాలి.
ఫామ్ను చూసుకోవాలి.
వీటన్నింటితో పాటు…
ఇప్పుడు గాలిమర కూడా నిర్మించాలి.
ఒకరోజు నెపోలియన్ మరో ప్రకటన చేశాడు.
ఇకపై ఆదివారం మధ్యాహ్నాలు కూడా పని చేయాలి.
అయితే…
ఆ పని తప్పనిసరి కాదని చెప్పాడు.
ఎవరికి ఇష్టం ఉంటే వాళ్లు రావచ్చు.
ఎవరూ బలవంతం చేయడం లేదట.
కాని ఇక్కడ
ఒక చిన్న మెలిక ఉన్నది.
ఆదివారం పని చేయని జంతువులకు…
ఆహారం తగ్గుతుంది.
అంటే…
పని చేయాలా వద్దా అనే నిర్ణయం జంతువులదే.
కాని నిజంగా చూస్తే…
వాటికి పెద్దగా ఎంపిక లేదు.
అందుకే…
అవి పని చేశాయి.
మళ్లీ పని చేశాయి.
ఇంకా పని చేశాయి.
రోజు ముగిసే సమయానికి చాలా జంతువుల శరీరాలు అలసిపోయేవి.
కాళ్లు నొప్పి పెట్టేవి.
శక్తి తగ్గిపోయేది.
అయినా…
జంతువులు ఫిర్యాదు చేయలేదు.
ఎందుకంటే…
ఇప్పుడు తాము మిస్టర్ జోన్స్ కోసం పని చేయడం లేదు.
తమ కోసమే పని చేస్తున్నామని అనుకున్నాయి.
తాము కదిలించే ప్రతి రాయి…
తాము పండించే ప్రతి పంట…
తాము కష్టపడే ప్రతి గంట…
తమ భవిష్యత్ కోసమే అని నమ్మాయి.
ఆ ఒక్క ఆలోచనే…
వాటిని ముందుకు నడిపించింది.
అందరి కంటే ఎక్కువ కష్టపడుతున్నది…
బాక్సర్.
గాలిమర నిర్మాణం అతనికి ఒక వ్యక్తిగత బాధ్యతలా మారిపోయింది.
మిగతా జంతువులు అలసిపోయినా…
బాక్సర్ పని చేస్తూనే ఉండేవాడు.
ఏదైనా పెద్ద బరువు కదలకపోతే…
బాక్సర్ వచ్చేవాడు.
ఏదైనా పని అసాధ్యంగా అనిపిస్తే…
అతను మరింత బలంగా ప్రయత్నించేవాడు.
రెండు నమ్మకాలు అతనిని ముందుకు నడిపిస్తున్నాయి.
“నేను ఇంకా ఎక్కువగా కష్టపడతాను.”
మరొకటి…
“నెపోలియన్కు ఏది మంచిదో తెలుసు.”
అందుకే…
ప్రతి రోజూ మిగతా జంతువుల కంటే ముందే లేవడం మొదలుపెట్టాడు.
అందరూ నిద్రలేవక ముందే తనను లేపమని కోడిపుంజును అడిగాడు.
తెల్లవారుజామునే లేచి…
ఒంటరిగా గాలిమర నిర్మిస్తున్న ప్రదేశానికి వెళ్లేవాడు.
రోజువారీ పని మొదలయ్యేలోపే…
కొంత అదనపు పని చేసేవాడు.
అతని శరీరం బలమైనది.
కాని …
అతని పట్టుదల అంత కంటే బలమైనది.
మిగతా జంతువులు అతనిని ఎంతో గౌరవంగా చూసేవి.
అయితే…
ఈ అంతులేని పని…
బాక్సర్ శరీరం నుంచి కూడా నెమ్మదిగా శక్తిని లాగేస్తున్నది .
గాలిమర నిర్మించడం…
స్నోబాల్ గీసిన బొమ్మల్లో కనిపించినంత సులభం కాదు.
రాళ్లకు కొరత లేదు.
ఫామ్లో పెద్ద రాతి గని ఉన్నది.
అందులో కావాలసినంత రాయి ఉన్నది.
సమస్య రాయి దొరకడం కాదు.
ఆ పెద్ద రాళ్లను…
నిర్మాణానికి ఉపయోగపడే చిన్న ముక్కలుగా ఎలా పగలగొట్టాలి?
అదే సమస్య.
మనుషులు అయితే పనిముట్లు ఉపయోగించేవారు.
సుత్తులు.
ఇనుప కడ్డీలు.
యంత్రాలు.
కాని …
మనుషుల కోసం తయారు చేసిన ఆ పనిముట్లను జంతువులు సరిగ్గా ఉపయోగించలేవు.
కొంతకాలం…
ఈ సమస్యకు పరిష్కారం లేనట్లే అనిపించింది.
తరువాత…
ఒక మార్గం కనిపించింది.
భూమి ఆకర్షణ శక్తినే ఉపయోగించాలి.
పెద్ద పెద్ద రాళ్లకు తాళ్లు కట్టేవి.
ఆ తరువాత జంతువులన్నీ కలిసి వాటిని రాతి గని పైభాగానికి లాగేవి.
గుర్రాలు లాగేవి.
ఆవులు లాగేవి.
గొర్రెలు కూడా తమకు సాధ్యమైనంత బలం పెట్టేవి.
సహాయం చేయగల ప్రతి జంతువూ తాళ్ల దగ్గరకు వచ్చేది.
పందులు మాత్రం దగ్గరలో నిలబడి…
ఏమి చేయాలో సూచనలు ఇచ్చేవి.
నెమ్మదిగా…
చాలా కష్టంగా…
రాయి పైకి కదిలేది.
కొంచెం పైకి…
మరికొంచెం పైకి…
ఇంకొంచెం…
కొన్నిసార్లు…
జంతువుల పట్టు జారిపోయేది.
తాడు చేతిలో నుంచి తప్పిపోయేది.
అంత కష్టపడి పైకి తీసుకొచ్చిన రాయి…
మళ్లీ కిందికి దొర్లిపోతుండేది.
గంటల తరబడి చేసిన పని…
కొన్ని క్షణాల్లో వృథా.
అప్పుడు…
మళ్లీ మొదటి నుంచి మొదలుపెట్టాలి.
ఇలాంటి సమయాల్లో బాక్సర్ చాలా ముఖ్యమైనవాడు.
ఏదైనా రాయి కదలడం లేదంటే…
అతను తాడుకు తన శరీరాన్ని ఆనించేవాడు.
కండరాలు బిగుసుకునేవి.
గిట్టలు నేలలోకి బలంగా నొక్కేవి.
మిగతా జంతువులు కూడా అతనితో కలిసి లాగేవి.
నెమ్మదిగా…
రాయి కదిలేది.
చివరకు ఒక పెద్ద రాయిని గని పైభాగానికి తీసుకెళ్లగలిగితే…
దానిని అక్కడి నుంచి కిందికి తోసేవి.
రాయి వేగంగా కిందికి దూసుకెళ్లేది.
వేగంగా వెళ్లిన రాయి
కింద నేలను ఢీకొని…
చిన్న చిన్న ముక్కలుగా పగిలిపోయేది.
ఆ ముక్కలను గాలిమర నిర్మించే ప్రదేశానికి తీసుకెళ్లేవి.
పని చాలా నెమ్మదిగా సాగుతున్నది.
చాలా కష్టంగా ఉన్నది.
కాని …
పని జరుగుతున్నది.
రోజులు గడుస్తున్న కొద్దీ…
గాలిమర గోడలు నెమ్మదిగా పైకి లేవడం మొదలైనది.
జంతువులు వాటిని ఎంతో గర్వంగా చూసేవి.
తామే నిర్మిస్తున్నాయి.
మనుషులు లేరు.
యంత్రాలు లేవు.
తమ శరీర బలం మాత్రమే.
వాటి దృష్టిలో…
పైకి లేస్తున్న ప్రతి రాతి వరుస…
యానిమల్ ఫామ్ విజయం సాధించగలదనే నమ్మకానికి గుర్తు.
కాని …
ఇప్పుడు మరో సమస్య వచ్చింది.
యానిమల్ ఫామ్కు కొన్ని వస్తువులు అవసరం.
వాటిని ఫామ్లో తయారు చేయలేరు.
ఇనుము.
మేకులు.
దీపాలకు ఉపయోగించే నూనె.
తాళ్లు.
కుక్కల ఆహారం.
భవిష్యత్ లో…
విత్తనాలు కావచ్చు.
ఎరువులు కావచ్చు.
కొత్త పనిముట్లు కావచ్చు.
యానిమల్ ఫామ్ తనకు కావలసిన ప్రతి వస్తువునూ స్వయంగా తయారు చేసుకోలేదు.
అది ఒక పెద్ద సమస్య.
ఎందుకంటే…
తిరుగుబాటు జరిగినప్పుడు జంతువులు ఒక విషయం నమ్మాయి.
ఇకపై మనుషులతో ఎలాంటి సంబంధం ఉండకూడదు.
మనుషులే తమ శత్రువులు.
యానిమల్ ఫామ్ స్వతంత్రంగా ఉండాలి.
కాని ఇప్పుడు…
నెపోలియన్ ఒక ఊహించని ప్రకటన చేశాడు.
యానిమల్ ఫామ్ మనుషులతో వ్యాపారం చేస్తుంది.
జంతువులు ఆశ్చర్యపోయాయి.
కొన్ని జంతువులకు ఆ మాట అస్సలు నచ్చలేదు.
తిరుగుబాటు అనంతరం
మనుషులతో ఎలాంటి వ్యాపారం చేయకూడదని నిర్ణయించుకోలేదా?
డబ్బు ఉపయోగించకూడదని చెప్పుకోలేదా?
మనుషులతో వ్యాపారం చేయడం…
యానిమలిజం సిద్ధాంతానికి వ్యతిరేకం కాదా?
కొన్ని జంతువులకు…
తిరుగుబాటు తరువాత జరిగిన సమావేశాలు గుర్తొచ్చాయి.
అప్పుడు ఇలాంటి నిర్ణయాలు తీసుకున్నట్లు గుర్తుకు వచ్చింది .
కాని …
ఎవరూ ఖచ్చితమైన మాటలు గుర్తు చేసుకోలేకపోయారు.
ఆ సందేహాలు బహిరంగ నిరసనగా మారకముందే…
నెపోలియన్ నిర్ణయం ప్రకటించాడు.
ఫామ్కు కొన్ని వస్తువులు తప్పనిసరిగా కావాలి.
అందుకే…
వ్యాపారం అవసరం.
మనుషులతో అనవసరమైన సంబంధాలు పెట్టుకోము.
మిగతా జంతువులు వాళ్లతో మాట్లాడవలసిన అవసరం కూడా లేదు.
ఆ బాధ్యత మొత్తం…
నెపోలియన్ చూసుకుంటాడు.
యానిమల్ ఫామ్కు, బయటి ప్రపంచానికి మధ్య…
ఒక మనిషి మధ్యవర్తిగా ఉంటాడు.
అతని పేరు—
మిస్టర్ విమ్పర్.
మిస్టర్ విమ్పర్ ఒక న్యాయవాది. సమీప పట్టణంలో పనిచేస్తుంటాడు.
యానిమల్ ఫామ్తో వ్యాపారం చేస్తే తనకు డబ్బు సంపాదించే అవకాశం ఉన్నదని అతను త్వరగానే గ్రహించాడు.
అందుకే…
ఫామ్కు తరచూ రావడానికి ఒప్పుకున్నాడు.
అతని ద్వారా…
నెపోలియన్ ఫామ్కు కావలసిన వస్తువులు కొనుగోలు చేయవచ్చు.
అలాగే…
యానిమల్ ఫామ్లో ఉత్పత్తి అయ్యే కొన్ని వస్తువులను బయట విక్రయించవచ్చు.
మొదటిసారి విమ్పర్ యానిమల్ ఫామ్లోకి అడుగు పెట్టినప్పుడు…
జంతువులన్నీ దూరం నుంచి అతనిని చూశాయి.
ఒక మనిషి.
యానిమల్ ఫామ్లో నడుస్తున్నాడు.
తిరుగుబాటు తరువాత…
గోశాల యుద్ధం తరువాత…
మనుషులను ఫామ్ నుంచి తరిమేసిన తరువాత…
మళ్లీ ఒక మనిషి తమ భూమిలో నడుస్తున్నాడు.
ఆ దృశ్యం చాలా జంతువులకు అసౌకర్యంగా అనిపించింది.
కాని …
ఈసారి ఒక తేడా ఉన్నది.
జంతువులకు విమ్పర్ ఆదేశాలు ఇవ్వడం లేదు.
అతని చేతిలో కొరడా లేదు.
అతను ఫామ్ యజమాని కాదు.
అతను వచ్చేది…
నెపోలియన్ను కలవడానికి.
ఆదేశాలు ఇస్తున్నది నెపోలియన్.
ఆ విషయం జంతువులకు కొంత గర్వంగా కూడా అనిపించింది.
యానిమల్ ఫామ్ ఎంత శక్తివంతంగా మారిందో దీనివల్ల తెలుస్తున్నది.
ఇప్పుడు ఒక మనిషే…
వాటితో వ్యాపారం చేయడానికి వస్తున్నాడు.
ఈ వార్త ఫామ్ బయట కూడా బాగా వ్యాపించింది.
మొదట్లో…
మనుషులు ఈ ప్రదేశాన్ని “యానిమల్ ఫామ్” అని పిలవడానికి కూడా ఇష్టపడలేదు.
వాళ్లు దానిని “మేనర్ ఫామ్” అనే పిలిచేవారు.
జంతువుల తిరుగుబాటు త్వరలోనే విఫలమవుతుందని నమ్మారు.
కాని …
నెలలు గడిచాయి.
జంతువులే ఇంకా ఫామ్ను నడుపుతున్నాయి.
పంటలు పండుతున్నాయి.
అంతేకాదు…
కొండపై ఒక పెద్ద గాలిమర నెమ్మదిగా పైకి లేస్తున్నది.
చుట్టుపక్కల రైతులకు యానిమల్ ఫామ్ అంటే ఇష్టం లేదు.
కాని … ఒక విషయం గుర్తించాలి.
అది లేదన్నట్లు నటించడం మాత్రం సాధ్యం కాదు.
కొంతమంది మనుషులు…
జంతువుల పట్టుదలను లోలోపల మెచ్చుకుంటున్నారనే మాటలు కూడా వినిపించాయి.
అయినా…
యానిమల్ ఫామ్లోని జంతువుల మనసుల్లో మాత్రం ఇంకా ఒక ప్రశ్న ఉన్నది.
మనుషులతో వ్యాపారం చేయకూడదని మనం నిర్ణయించుకోలేదా?
కొన్ని జంతువులకు ఆ విషయం స్పష్టంగా గుర్తున్నట్లు అనిపించింది.
డబ్బు ఉపయోగించకూడదు.
మనుషులతో వ్యాపారం చేయకూడదు.
అలాంటి మాటలు వినినట్లు గుర్తుంది.
కాని …
ఖచ్చితంగా ఏం చెప్పారో మాత్రం గుర్తు రావడం లేదు.
అప్పుడు…
ఎప్పటిలాగే…
స్క్వీలర్ వచ్చాడు.
అతని దగ్గర సమాధానం సిద్ధంగా ఉన్నది.
జంతువులు పొరబడుతున్నాయని చెప్పాడు.
మనుషులతో వ్యాపారం చేయకూడదనే నియమం ఎప్పుడూ లేదన్నాడు.
డబ్బు ఉపయోగించకూడదని కూడా ఎప్పుడూ నిర్ణయించలేదన్నాడు.
అలాంటి నిర్ణయం అసలు తీసుకోలేదని చెప్పాడు.
బహుశా…
జంతువులు దాని గురించి కలగన్నాయేమో అన్నాడు.
"అలాంటి నియమం ఉంటే…
అది ఎక్కడ రాసి ఉన్నది?"
అని అడిగాడు.
జంతువులు సమాధానం చెప్పలేకపోయాయి.
ఎక్కడా రాసి ఉన్నట్లు కనిపించలేదు.
అప్పుడు…
వాటి నమ్మకం మళ్లీ సడలిపోయింది.
బహుశా…
తామే తప్పుగా గుర్తు పెట్టుకున్నామేమో.
అలా అనుకుని…
మళ్లీ పనికి వెళ్లిపోయాయి.
కాని …
మరో మార్పు వాటి కోసం ఎదురుచూస్తున్నది.
ఒకరోజు…
పందులు ఫామ్హౌస్లోకి మారిపోయాయి.
మళ్లీ…
జంతువులకు ఏదో తప్పుగా అనిపించింది.
ఒకప్పుడు ఆ ఇల్లు మిస్టర్ జోన్స్ది.
తిరుగుబాటు తరువాత…
జంతువులన్నీ ఆ ఇంట్లోకి వెళ్లి చూశాయి.
ఆ తరువాత…
ఏ జంతువూ అక్కడ నివసించకూడదని నిర్ణయించుకున్నట్లు వాటికి గుర్తుంది.
ఆ ఇల్లు…
మనుషుల పాత జీవన విధానానికి గుర్తుగా మాత్రమే ఉండాలి.
కాని ఇప్పుడు…
పందులే అందులో నివసిస్తున్నాయి.
స్క్వీలర్ మళ్లీ వివరించాడు.
పందులే ఫామ్కు మెదడు లాంటి జంతువులు.
వాటికి చాలా ముఖ్యమైన పనులు ఉన్నాయి.
ఆలోచించాలి.
ప్రణాళికలు వేయాలి.
నిర్ణయాలు తీసుకోవాలి.
అందుకే ప్రశాంతమైన ప్రదేశం కావాలి.
ఒక సాధారణ పందుల కొట్టం కంటే…
ఫామ్హౌస్లో ఉంటే నాయకుడు బాగా పనిచేయగలడని చెప్పాడు.
“నాయకుడు.”
ఈ మాట ఇప్పుడు యానిమల్ ఫామ్లో ఎక్కువగా వినిపిస్తున్నది.
నెపోలియన్ ఇక మిగతా పందుల్లో ఒక పంది మాత్రమే కాదు.
అతనిని…
యానిమల్ ఫామ్ నాయకుడిగా మాట్లాడటం మొదలైనది.
జంతువులు ఆ వివరణను కూడా అంగీకరించడానికి ప్రయత్నించాయి.
కాని…
కొద్దిరోజుల్లో మరో వార్త వినిపించింది.
పందులు మంచాల మీద పడుకుంటున్నాయి.
క్లోవర్కు వెంటనే ఏదో గుర్తొచ్చింది.
ఏడు ఆజ్ఞల్లో…
మంచాల గురించి ఏదో ఉన్నది కదా?
ఆమె గోదాము గోడ దగ్గరకు వెళ్లింది.
అక్కడే ఏడు ఆజ్ఞలు రాసి ఉన్నాయి.
కాని …
క్లోవర్కు అంత బాగా చదవడం రాదు.
అందుకే మురియెల్ను పిలిచింది.
“మంచాల గురించి ఉన్న ఆజ్ఞను చదువు.”
అని అడిగింది.
మురియెల్ గోడను జాగ్రత్తగా చూసింది.
ఆ నియమంలో…
జంతువులు మంచాల మీద పడుకోకూడదని ఉన్నది.
కాని …
దానికి ఇప్పుడు మరో చిన్న వివరణ కూడా జతగా ఉన్నది.
దుప్పట్లు, బెడ్షీట్లు ఉన్న మంచాల మీద పడుకోకూడదు అని ఉన్నది .
క్లోవర్ ఆ మాటలను చూస్తూ ఉండిపోయింది.
విచిత్రంగా అనిపించింది.
ఆ అదనపు మాటలు తనకు గుర్తు లేవు.
మిగతా జంతువులకు కూడా గుర్తు లేవు.
కాని …
గోడ మీద మాత్రం అలాగే రాసి ఉన్నది.
బహుశా…
తామే మర్చిపోయామేమో.
కొద్దిసేపటికే స్క్వీలర్ వచ్చాడు.
మళ్లీ…
వివరణ ఇచ్చాడు.
పందులు మంచాల మీద పడుకోవడం నిజమే.
అందులో తప్పేముంది?
అని అడిగాడు.
మంచం అంటే ఏమిటి?
పడుకోవడానికి ఉపయోగించే ప్రదేశమే కదా?
గడ్డితో చేసిన పరుపు కూడా ఒక రకంగా మంచమే కదా?
అసలు సమస్య మంచం కాదు.
మనుషులు ఉపయోగించే బెడ్షీట్లు.
పందులు వాటిని తీసేశాయి.
అందుకే…
ఏ నియమాన్నీ ఉల్లంఘించలేదని చెప్పాడు.
అంతేకాదు…
పందులకు సరైన విశ్రాంతి అవసరం.
వాటి మెదడు బాగా పనిచేయాలి.
ఫామ్ను నిర్వహించాలి.
ప్రణాళికలు వేయాలి.
నిద్ర సరిగ్గా లేకపోతే…
అవి తమ పని ఎలా చేస్తాయి?
పందులు ఫామ్ను సరిగా నిర్వహించలేకపోతే…
అప్పుడు ఏమవుతుంది?
స్క్వీలర్ మళ్లీ అదే భయాన్ని బయటకు తీసుకొచ్చాడు.
జోన్స్ తిరిగి వస్తే?
అంతే.
వాదన ముగిసిపోయింది.
జోన్స్ తిరిగి రావడం ఎవరికీ ఇష్టం లేదు.
అందుకే…
పందులు ఫామ్హౌస్లోని మంచాల మీద పడుకోవడం కొనసాగించాయి.
కొద్దికాలానికే…
నెపోలియన్… ఒక అడుగు ముందుకు వేసి
మిస్టర్ జోన్స్ పాత పడక గదిలోనే నిద్రపోవడం మొదలుపెట్టాడు.
ఇదంతా జరుగుతున్నా…
మిగతా జంతువుల పని మాత్రం ఆగలేదు.
శరదృతువు దగ్గరపడుతున్నది.
గాలిమర గోడలు మరింత ఎత్తుకు పెరుగుతున్నాయి.
ఆకలి ఉన్నా…
అలసట ఉన్నా…
ఫామ్లో జరుగుతున్న మార్పుల గురించి సందేహాలు ఉన్నా…
గాలిమరను చూసినప్పుడు మాత్రం జంతువులకు గర్వంగా అనిపించేది.
ఆ గోడలను తామే నిర్మించాయి.
తమ శరీరాలతో.
తమ బలంతో.
తమ కష్టంతో.
గాలిమర…
వాటి ఆశకు ఒక గుర్తుగా మారింది.
ఆహారం తాము ఊహించినంత ఎక్కువగా లేకపోయినా…
ఒక విషయం చెప్పుకుని తమను తాము ఓదార్చుకున్నాయి.
జోన్స్ కాలం కంటే ఇప్పుడు జీవితం బావున్నది.
కనీసం…
ఇప్పుడు తాము స్వేచ్ఛగా ఉన్నాము.
ఇప్పుడు మన కోసమే పని చేస్తున్నామని జంతువులు సర్ది చెప్పుకున్నాయి .
నవంబర్ వచ్చింది.
వాతావరణం ఒక్కసారిగా మారిపోయింది.
బలమైన గాలులు ఫామ్ మీదుగా వీచాయి.
భారీ వర్షాలు కురిశాయి.
చెట్లు ఊగిపోయాయి.
చలి పెరిగింది.
ఒక రాత్రి…
భయంకరమైన తుఫాను వచ్చింది.
గాలి భయంకరంగా అరుస్తున్నట్లు ఉన్నది.
ఇళ్ల పైకప్పుల నుంచి పలకలు ఎగిరిపోయాయి.
ఫామ్ దగ్గర ఉన్న ఒక చెట్టు…
వేర్లతో సహా నేల నుంచి బయటకు వచ్చి పడిపోయింది.
జంతువులన్నీ లోపలే ఉండిపోయాయి.
బయట గాలి చేసే శబ్దం వింటూ…
భయంతో గడిపాయి.
భవనాలు కదులుతున్నట్లు అనిపించింది.
తలుపులు బలంగా కొట్టుకుంటున్నాయి.
వర్షం గోడలపై కొడుతున్నది.
ఆ రాత్రి…
ఎవరికీ సరిగా నిద్ర పట్టలేదు.
అంతలో…
బయట ఎక్కడో…
భారీ శబ్దం వినిపించింది.
ఏదో చాలా పెద్దది కూలిపోయినట్లు.
కాని …
చీకటి.
గాలి.
వర్షం.
ఏమి జరిగిందో ఎవరికీ అర్థం కాలేదు.
జంతువులు ఉదయం కోసం ఎదురుచూశాయి.
తెల్లవారింది.
తుఫాను తగ్గిపోయింది.
జంతువులు బయటకు వచ్చాయి.
ఫామ్ మొత్తం తుఫాను దెబ్బకు అస్తవ్యస్తంగా ఉన్నది.
చెట్ల కొమ్మలు ఎక్కడికక్కడ పడి ఉన్నాయి.
కొన్ని పైకప్పులు దెబ్బతిన్నాయి.
జెండా స్తంభం కూడా కిందపడిపోయింది.
అప్పుడు…
జంతువులు కొండ వైపు చూశాయి.
ఒక్కసారిగా…
అక్కడే నిలిచిపోయాయి.
కొన్ని క్షణాల పాటు…
ఎవరూ కదల్లేదు.
ఎవరూ మాట్లాడలేదు.
ఎందుకంటే…
గాలిమర లేదు.
నెలల తరబడి కష్టపడి నిర్మించిన ఆ పెద్ద రాతి గోడలు…
కూలిపోయాయి.
రాళ్లు నేలంతా చెల్లాచెదురుగా పడి ఉన్నాయి.
ఎన్నో రోజుల కష్టం…
ఎన్నో గంటల శ్రమ…
రాతి గని నుంచి ఎంతో కష్టపడి తీసుకొచ్చిన రాళ్లు…
బాక్సర్ తన శక్తినంతా పెట్టి లాగిన బండరాళ్లు…
అన్నీ ఇప్పుడు నేలపై పడి ఉన్నాయి.
జంతువులు నెమ్మదిగా గాలిమర దగ్గరకు నడిచాయి.
వాటి మనసులు దిగులుతో నిండిపోయాయి.
కొన్ని జంతువులు నమ్మలేక అలా చూస్తూనే ఉన్నాయి.
నెలల తరబడి చేసిన పని…
పోయింది.
అన్ని కష్టాలు…
పోయాయి.
విద్యుత్ వస్తుందనే కల…
యంత్రాలు పనిచేస్తాయనే ఆశ…
తమ జీవితం సులభమవుతుందనే నమ్మకం…
ఇప్పుడు…
చెల్లాచెదురుగా పడిన రాళ్ల కుప్పలా కనిపిస్తున్నది.
బాక్సర్…
ఆ శిథిలాల ముందు నిలబడి చూస్తున్నాడు.
గాలిమర కోసం అందరి కంటే ఎక్కువగా కష్టపడింది అతనే.
ఇప్పుడు…
దాదాపు ఏమీ మిగల్లేదు.
కొద్దిసేపటి తరువాత…
నెపోలియన్ అక్కడికి వచ్చాడు.
అతనితో పాటు కుక్కలు కూడా వచ్చాయి.
కూలిపోయిన గాలిమర చుట్టూ నెమ్మదిగా నడిచాడు.
నేలను పరిశీలించాడు.
వాసన చూశాడు.
ఒకవైపు చూశాడు.
మరోవైపు చూశాడు.
మిగతా జంతువులు అన్నీ నిశ్శబ్దంగా అతనిని చూస్తున్నాయి.
కొద్దిసేపటి తరువాత…
నెపోలియన్ ఆగిపోయాడు.
అతని ముఖంలో మార్పు వచ్చింది.
తనకు అసలు విషయం అర్థమైనదని ప్రకటించాడు.
ఇది కేవలం తుఫాను వల్ల జరగలేదు.
ఇది ప్రమాదం కాదు.
ఎవరో కావాలనే గాలిమరను ధ్వంసం చేశారు.
యానిమల్ ఫామ్కు నష్టం చేయడానికి చేసిన కుట్ర ఇది.
అది చేసిన వాడు ఎవరో తనకు తెలుసునని నెపోలియన్ చెప్పాడు.
ఆ పేరు విన్న వెంటనే…
జంతువులు ఆశ్చర్యపోయాయి.
స్నోబాల్.
స్నోబాలా?
ఒకప్పుడు తమతో కలిసి పనిచేసిన స్నోబాల్?
గోశాల యుద్ధంలో పోరాడిన స్నోబాల్?
నెపోలియన్ మాత్రం చాలా నమ్మకంగా చెప్పాడు.
రాత్రి చీకట్లో స్నోబాల్ రహస్యంగా యానిమల్ ఫామ్లోకి వచ్చాడట.
తనను ఫామ్ నుంచి తరిమేసినందుకు ప్రతీకారం తీర్చుకోవడానికి వచ్చాడట.
జంతువులు నెలల తరబడి కష్టపడి నిర్మించిన గాలిమరను…
అతనే ధ్వంసం చేశాడట.
యానిమల్ ఫామ్ విఫలమవ్వాలని స్నోబాల్ కోరుకుంటున్నాడని నెపోలియన్ ప్రకటించాడు.
అతని గొంతులో కోపం ఉన్నది.
ఇక స్నోబాల్…
సాధారణంగా ఫామ్ నుంచి వెళ్లిపోయిన జంతువు కాదు.
అతను శత్రువు.
ద్రోహి.
నేరస్తుడు.
అతనిని పట్టుకున్న వారికి బహుమతి ఇస్తామని ప్రకటించాడు.
సజీవంగా దొరికితే…
స్నోబాల్ కు తీవ్రమైన శిక్ష తప్పదని చెప్పాడు.
జంతువులు భయంతో చుట్టూ చూశాయి.
ఒక్కసారిగా…
తమ ఫామ్ కూడా సురక్షితంగా అనిపించలేదు.
స్నోబాల్ నిజంగానే రాత్రి ఇక్కడికి వచ్చి ఉంటే…
ఇప్పుడు ఎక్కడున్నాడు?
దగ్గరలోనే దాక్కుని ఉన్నాడా?
పొలాల్లో ఉన్నాడా?
కంచెల వెనుక ఉన్నాడా?
మళ్లీ వస్తాడా?
గాలి గడ్డిలో నుంచి వీచింది.
జంతువులు పొలాల వైపు చూశాయి.
కంచెల వైపు చూశాయి.
ఒకప్పుడు స్నోబాల్ వాటితో కలిసి నిలబడ్డాడు.
ఫామ్ను నిర్వహించడంలో సహాయం చేశాడు.
జోన్స్కు వ్యతిరేకంగా పోరాడాడు.
కాని ఇప్పుడు…
అదే స్నోబాల్ తమ భవిష్యత్ ను ధ్వంసం చేయడానికి తిరిగి వచ్చాడని నెపోలియన్ చెబుతున్నాడు.
కొన్ని జంతువుల మనసుల్లో…
చిన్న సందేహం వచ్చి ఉండవచ్చు.
కాని …
నెపోలియన్ ఎంతో నమ్మకంగా మాట్లాడుతున్నాడు.
అతని పక్కనే…
కుక్కలు నిలబడి ఉన్నాయి.
ఆ తరువాత నెపోలియన్ మరో ప్రకటన చేశాడు.
గాలిమర కూలిపోయింది. అయినా …
తాము ఓడిపోలేదు.
దానిని మళ్లీ నిర్మిస్తాము.
వెంటనే పని మొదలుపెడతాము.
చలికాలమైనా…
వేసవికాలమైనా…
వర్షమైనా…
ఎండ అయినా
ఏదీ తమను ఆపలేదు.
శత్రువు తమ కలను నాశనం చేయడానికి ప్రయత్నించాడు.
కాని …
అతనికి మళ్లీ అవకాశం ఇవ్వరు.
కూలిపోయిన గాలిమర వైపు జంతువులు చూశాయి.
ఆ తరువాత నెపోలియన్ వైపు చూశాయి.
మళ్లీ…
చుట్టూ చెల్లాచెదురుగా పడిన భారీ రాళ్లను చూశాయి.
అన్నీ మళ్లీ మొదటి నుంచి చేయాలి.
రాళ్లను సేకరించాలి.
లాగాలి.
పగలగొట్టాలి.
మోయాలి.
ఒక్కొక్కటిగా పేర్చాలి.
గోడలను మళ్లీ మొదటి నుంచి నిర్మించాలి.
నెలల తరబడి చేసిన పని…
ఒక్క రాత్రిలో మాయమైనది.
అయినా…
జంతువులు మళ్లీ గాలిమర శిథిలాల వైపు తిరిగాయి.
బాక్సర్ తనను తాను సిద్ధం చేసుకున్నాడు.
ఎందుకంటే…
ఇప్పుడు చేయవలసిన పని ఉన్నది.
ఇంతకు ముందెన్నడూ లేనంత పని.
గాలిమర కూలిపోయింది.
వాళ్లు దానిని మళ్లీ నిర్మించాలి.
నిజంగా స్నోబాల్ గాలిమరను కూల్చాడా?
జంతువులకు తెలియదు.
కేవలం తుఫాను వల్లే అది కూలిపోయిందా?
అదీ తెలియదు.
ఇప్పుడు…
తమ జ్ఞాపకాల్లో ఏది నిజమో కూడా వాటికి పూర్తిగా అర్థం కావడం లేదు.
ఒకప్పుడు ఉన్నట్లు గుర్తున్న నియమాలు…
గోడ మీద చూసేసరికి వేరుగా కనిపిస్తున్నాయి.
ఒకప్పుడు ఇచ్చినట్లు గుర్తున్న మాటలు…
అసలు ఎప్పుడూ ఇవ్వలేదని ఇప్పుడు చెబుతున్నారు.
ఒకప్పుడు తప్పు అని చెప్పిన విషయాలు…
ఇప్పుడు అవసరమని వివరిస్తున్నారు.
మనుషులతో వ్యాపారం.
డబ్బు.
ఫామ్హౌస్.
మంచాలు.
ఒక్కో మార్పు వస్తున్నది.
ప్రతి మార్పుకూ…
ఒక వివరణ వస్తున్నది.
స్క్వీలర్ చెప్పేటప్పుడు…
ప్రతి వివరణ కూడా ఏదో ఒక విధంగా సరైనదే అనిపిస్తున్నది.
అయినా…
జంతువుల మనసుల్లో ఏదైనా సందేహం మిగిలితే…
వాటిని భయపెట్టడానికి ఒక పేరు ఎప్పుడూ సిద్ధంగా ఉంటుంది.
జోన్స్.
ఇప్పుడు…
ఆ పేరుతో పాటు మరో పేరు కూడా చేరింది.
స్నోబాల్.
ఒకప్పుడు జంతువులు…
ఫామ్ బయట ఉన్న మనుషులను చూసి భయపడేవి.
ఇప్పుడు…
ఎక్కడైనా దాక్కుని ఉండవచ్చునని చెబుతున్న ఒక శత్రువును చూసి భయపడటం మొదలుపెట్టాయి.
కాని …
దాని గురించి ఆలోచించడానికి వాటికి సమయం లేదు.
గాలిమర కూలిపోయింది.
చలికాలం దగ్గరపడుతున్నది.
నెపోలియన్ ఆదేశం ఇచ్చేశాడు.
అందుకే…
మరోసారి…
జంతువులు తమ తలలు వంచాయి.
తాళ్ల దగ్గరకు వెళ్లాయి.
తమ శరీరాలను వాటికి ఆనించాయి.
రాళ్లను మళ్లీ లాగడానికి సిద్ధమయ్యాయి.
స్వేచ్ఛ అనే కల ఇంకా వాటి మనసుల్లో బతికే ఉన్నది.
కాని …
నెలలు గడుస్తున్న కొద్దీ…
ఆ కల వాటి నుంచి మరింత ఎక్కువ పని కోరుతున్నది.
మరింత త్యాగం కోరుతున్నది.
మరింత విధేయత కోరుతున్నది.
అంతేకాదు
తక్కువ ప్రశ్నలు అడగాలని కోరుతున్నది.

